Իսպանիայի Սենատի նախագահ
| Սենատի նախագահ Presidente del Senado | |
|---|---|
 Իսպանիայի Սենատի զինանշանը | |
| Գլխավորում է | Իսպանիայի Սենատ |
| Պաշտոնական նստավայր | Սենատի պալատ, Մադրիդ |
| Նշանակվում է | Իսպանիայի Սենատ |
| Լիազորության ժամկետ | Չորս տարի, վերընտրվելու հնարավորությամբ |
| Աշխատավարձ | տարեկան 177 000 եվրո[1] |
| Պաշտոնը հայտ է եկել | 16 ապրիլի 1834 |
| Առաջինը պաշտոնում | Ֆրանսիսկո Խավիեր Կաստանյոս |
_Premio_%25E2%2580%259CMujer_del_A%25C3%25B1o%25E2%2580%259D_concedido_por_Madrid_Diario_(34678124742)_2017_(cropped).jpg)
Սենատի նախագահ, Իսպանիայի Սենատի՝ Իսպանիայի Գլխավոր կորտեսների վերին պալատի նախագահող պաշտոնատար անձը։ Երկրի չորրորդ բարձրագույն պաշտոնատար անձն է՝ միապետից (պետության ղեկավար), վարչապետից (կառավարության ղեկավար) և Պատգամավորների կոնգրեսի նախագահից (ստորին պալատի նախագահ) հետո։ Նախագահին ընտրում են գործող սենատորների կազմը։ Եթե նախագահը չի կարող իրականացնել իր լիազորությունները, դրանք իրականացնում են Սենատի փոխնախագահները։
Թեև Սենատի նախագահը Գլխավոր կորտեսների ներկայացուցչական գործառույթը կիսում է Պատգամավորների կոնգրեսի նախագահի հետ, Իսպանիայի երկպալատ համակարգի անհամաչափության պատճառով վերջինիս տրված սահմանադրական գերակայությունը հնարավորություն է տալիս Կոնգրեսի նախագահին ստանձնելու Կորտեսների ղեկավար դերը՝ Սենատի նախագահին թողնելով երկրորդ պլանում։
Ներկայիս պաշտոնը սահմանվել է 1978 թվականի Սահմանադրությամբ, սակայն պաշտոնն ունի գրեթե 200 տարվա պատմություն։ Այն ստեղծվել է 1834 թվականին և սկզբում կոչվել է Պերերի պալատի նախագահ։
Գլխավոր կորտեսների 15-րդ գումարման ժամանակ գործող պաշտոնակատարը Պեդրո Ռոլյանն է՝ Մադրիդը ներկայացնող Ժողովրդական խորհրդարանական խմբի անդամ։
Գործառույթներ
[խմբագրել | խմբագրել կոդը]Իսպանիայի Սենատի նախագահի գործառույթներն են[2]․
- լինել պալատի նախագահողը և ներկայացնել այն բոլոր պաշտոնական միջոցառումներում,
- գումարել և նախագահել Սենատի լիագումար նիստերը, պահպանել քննարկումների կարգը, ղեկավարել բանավեճերը, ինչպես նաև գումարել և նախագահել Սենատի բյուրոյի նիստերը,
- անհրաժեշտ համարելու դեպքում գումարել և նախագահել Սենատի ցանկացած հանձնաժողովի նիստ,
- հրապարակել Սենատի լիագումար նիստի օրակարգը,
- կապ պահպանել կենտրոնական կառավարության և այլ իշխանությունների հետ,
- քարտուղարներից մեկի հետ ստորագրել Սենատի կողմից ուղարկվող հաղորդագրությունները,
- մեկնաբանել Սենատի կանոնակարգը,
- Կանոնակարգի հանձնաժողովի բյուրոյի հետ համաձայնությամբ լրացնել կանոնակարգում առկա բացերը,
- հետևել կանոնակարգի, խորհրդարանական քաղաքավարության և խորհրդարանական սովորույթների պահպանմանը,
- իրականացնել խորհրդարանական կարգապահությանն առնչվող միջոցառումներ,
- իրականացնել նաև Սահմանադրությամբ, օրենքներով և կանոնակարգով իրեն վերապահված մյուս բոլոր գործառույթները։
Ընտրություն
[խմբագրել | խմբագրել կոդը]Սենատի նախագահն ընտրվում է թագավորության համընդհանուր ընտրություններից հետո գումարվող հիմնադիր նիստում կամ գործող նախագահի հրաժարականից հետո անցկացվող հաջորդ նիստում։
Նախագահ ընտրվելու համար անհրաժեշտ է պալատի բացարձակ մեծամասնությունը։ Եթե առաջին քվեարկության ժամանակ թեկնածուներից ոչ մեկը բացարձակ մեծամասնություն չի ստանում, պալատի ժամանակավոր նախագահը՝ ամենատարեց սենատորը, արդյունքները հայտարարելուց անմիջապես հետո անցկացնում է երկրորդ քվեարկություն[3]։ Երկրորդ քվեարկության ժամանակ բավարար է պարզ մեծամասնությունը, այսինքն՝ «կողմ» ձայների թիվը պետք է գերազանցի «դեմ» ձայների թվին։ Յուրաքանչյուր սենատոր ազատ է քվեաթերթիկում գրելու իր նախընտրած թեկնածուի անունը, նույնիսկ եթե մեծամասնության խմբի սենատորները սովորաբար քվեարկում են իրենց կուսակցության նախապես որոշած թեկնածուի օգտին։
Նախագահի լիազորությունների ժամկետն ավարտվում է նրա մահվան, հրաժարականի, սենատորի կարգավիճակի կորստի կամ նոր համընդհանուր ընտրություններից առաջ Սենատի արձակման դեպքում[4]։
Փոխնախագահներ
[խմբագրել | խմբագրել կոդը]Սենատի կանոնակարգի համաձայն՝ Սենատն ունի երկու փոխնախագահ, որոնք ընտրվում են հիմնադիր նիստում նախագահի ընտրությունից հետո։ Փոխնախագահների ընտրության համար բացարձակ մեծամասնություն չի պահանջվում․ նրանք ընտրվում են մեկ քվեարկությամբ, և ընտրված են համարվում առավել շատ ձայներ ստացած երկու թեկնածուները։
Կանոնակարգով փոխնախագահներին վերապահված հիմնական գործառույթը նախագահի փոխարինումն է պաշտոնի թափուր լինելու, նախագահի բացակայության կամ նրա կողմից լիազորություններն իրականացնելու անհնարինության դեպքում։
| Հերթականություն | Անուն Ազգանուն | Պաշտոնավարման սկիզբ | Խումբ | ||
|---|---|---|---|---|---|
| 1-ին |  |
Խավիեր Մարոտո | 17 օգոստոսի 2023 | Ժողովրդական խումբ Սենատում | |
| 2-րդ | .jpg) |
Գիլյերմո Ֆեռնանդես Վարա | 17 օգոստոսի 2023 | Սոցիալիստական խորհրդարանական խումբ | |
Նախագահների ցանկ
[խմբագրել | խմբագրել կոդը]1834 թվականին պաշտոնի ստեղծումից ի վեր 63 նախագահությունների ընթացքում Սենատի նախագահի պաշտոնը զբաղեցրել է 44 մարդ։ Առաջին նախագահը եղել է Բայենի դուքսը, որը պաշտոնավարել է 60 օր, ապա հրաժարական տվել։ Ամենակարճ նախագահությունը եղել է Միրաֆլորեսի մարկիզինը, որը պաշտոնավարել է 1836 թվականի օգոստոսի 3-ից մինչև օգոստոսի 12-ը։ Ամենաերկար ժամկետով պաշտոնավարել է Խավիեր Ռոխոն՝ 7 տարի, 8 ամիս և 10 օր։
Շատ նախագահներ պաշտոնավարել են մի քանի ոչ հաջորդական ժամկետներով։ Միրաֆլորեսի մարկիզը և Էուխենիո Մոնտերո Ռիոսը պաշտոնը զբաղեցրել են հինգական ոչ հաջորդական ժամկետներով։ Սենատի նախագահի պաշտոնը զբաղեցրած առաջին կինը եղել է Էսպերանսա Ագիրեն, որը պաշտոնավարել է 1999-2002 թվականներին։ Գործող և 63-րդ նախագահը Պեդրո Ռոլյանն է։
Ծանոթագրություններ
[խմբագրել | խմբագրել կոդը]- ↑ «Estos son los cargos públicos de España que más cobran». www.publico.es. Վերցված է 2019-06-04-ին.
- ↑ Standing Orders of the Senate, Articles 37-40
- ↑ Standing Orders of the Senate, Article 4
- ↑ Standing Orders of the Senate, Articles 4-14