अनंत ढवळे आजना सशक्त मराठी गझलकारोमांना एक. उर्दू गझलना रसिक अने अभ्यासी होवानी साथे साथे उर्दूमां पण गझल लखे छे. एमनो एक गझलसंग्रह “मूक अरण्यातली पानगळ” (मूक अरण्यमांनी पतझड) प्रगट थयेल छे. एमनी “खिन्न खेतर” एवा रदीफनी सुंदर गझलनो अनुवाद कर्यो छे.

पिके वाळलेली ,उभी खिन्न शेते                         सुकाई गयां मोल, ऊभां खिन्न खेतर
स्मशानाहुनी भासती खिन्न शेते                        स्मशानोथी पण भासतां खिन्न खेतर

कितीदातरी सांडले रक्त आम्ही                         घणीवार रेड्युं छे लोही अमे तोय
कितीदातरी वाळली खिन्न शेते                          घणीवार सूकां पड्यां खिन्न खेतर

कडूनिंब बांधावरी अश्रु ढाळे                             दुःखी लीमडो बांध पर अश्रु ढाळे
कशाने अशी जाहली खिन्न शेते                         कया कारणोथी थयां खिन्न खेतर

असे मुक्तता आत्महत्याच ज्याची                      हती मुक्तता आत्महत्या ज जेनी
धन्याची चिता पाहती खिन्न शेते                      धणीनी चिता देखतांं खिन्न खेतर

नवे हात आलेत राबावयाला                            नवा हाथ आव्या छे श्रम करवा त्यारे
पुन्हा जोगवा मागती खिन्न शेते                        फरी जोगवा* मागतां खिन्न खेतर

– अनंत ढवळे                                                    – गुजराती अनुवाद हेमंत पुणेकर

जोगवाः- देवीना नामे मागवामां आवती भिक्षा, देवीनो कृपाप्रसाद