Ver o código fonte de «JavaScript Object Notation»

== Exemplo de JSON ==
A continuación móstrase un exemplo simple de definición de barra de menús usando JSON e XML.

JSON:

<syntaxhighlight lang="javascript">
 {"menu": {
   "id": "file",
   "value": "File",
   "popup": {
     "menuitem": [
       {"value": "New", "onclick": "CreateNewDoc()"},
       {"value": "Open", "onclick": "OpenDoc()"},
       {"value": "Close", "onclick": "CloseDoc()"}
     ]
   }
 }}
</syntaxhighlight>

XML:

<syntaxhighlight lang="XML">
<menu id="file" value="File">
  <popup>
    <menuitem value="New" onclick="CreateNewDoc()" />
    <menuitem value="Open" onclick="OpenDoc()" />
    <menuitem value="Close" onclick="CloseDoc()" />
  </popup>
</menu>
</syntaxhighlight>

Aínda que os defensores de JSON a miúdo notan que este é máis abreviado que XML, obsérvese que os dous exemplos teñen uns 190 caracteres cando se eliminan os espazos en branco. Ademais, o uso de compresión GZIP para enviar os datos ao navegador pode reducir a diferenza de tamaños entre ámbolos formatos. De feito, cando se usa GZIP sobre os exemplos anteriores o exemplo en XML é máis pequeno por 6 bytes. Aínda que isto non é concluínte, mostra que é necesario experimentar co conxunto de datos a tratar para determinar que formato será máis eficiente en termos de tamaño. JSON non é sempre máis pequeno que XML.

O beneficio de JSON, entón, non é que sexa máis pequeno á hora de transmitir, senón que representa mellor a estrutura dos datos e require menos codificación e procesamento.