Porządek na wszystkie Twoje projekty w zwykłych plikach .md: mapa wszystkiego, katalog
projektów, graf, który zobaczysz w Obsidianie, i strażnik, który pilnuje porządku. Dla osób
nietechnicznych. Bez kluczy API, bez kosztów zewnętrznych. Wszystko na Twoim dysku.
Gdy pracujesz na kilku projektach naraz i pytasz agenta „czy projekt X jest gotowy do wysłania klientowi", on szuka po omacku i czyta kupę plików — a każdy plik to spalone tokeny. Ten system łączy projekty po znaczeniu (newsletter ↔ klient, dla którego coś robisz — nie „wszystkie strony www do jednej szuflady"), więc agent od razu wie, gdzie zajrzeć.
Zmierzone u autora, na 51 projektach, na pytaniu „z czym łączy się ten projekt":
| Bez systemu | Z systemem | |
|---|---|---|
| Zużycie tokenów | 86 tys. | 54 tys. (−37%) |
| Błądzenie po plikach | 13 zajrzeń | 1 zajrzenie (−92%) |
| Trafił we właściwe projekty | 4 z 8 (50%) | 8 z 8 (100%) |
To wynik u autora — Twój zależy od tego, ile masz projektów i jak gęsto się przeplatają. Ale kierunek jest zawsze ten sam: mniej szukania, mniej tokenów, celniej.
- Struktura projektów — każdy projekt to katalog: bieżący stan (
HANDOFF.md), ustalenia, plan. - Cienka mapa (
MEMORY.md) — same drogowskazy: nazwa + jedno zdanie + link. - Powiązania po znaczeniu — skaner czyta Twoje notatki i łączy projekty tam, gdzie jeden naprawdę odwołuje się do drugiego (z dowodem: plik i linia). Agent czyta gotową listę powiązań z jednego pliku, zamiast przeszukiwać wszystko. To stąd bierze się oszczędność wyżej.
- Graf projektów — otwierasz folder w Obsidianie i widzisz, co z czym się łączy.
- Strażnik porządku — pilnuje formatu mapy i ostrzega, jeśli hasło trafi do pliku.
- Kreator — przeprowadzi Cię przez pierwszy setup krok po kroku.
- Claude Code (sprawdź
/version). - Python — opcjonalnie, tylko do strażnika porządku. Bez niego reszta działa. (Windows:
winget install Python.Python.3.12.) - Obsidian — opcjonalnie, darmowy, do oglądania grafu.
Komendy z / wpisujesz w Claude Code.
/plugin marketplace add studiogo/katalog-projektow/plugin install- Zrestartuj Claude Code (zamknij i otwórz albo wpisz
/reload-plugins). Bez tego strażnik porządku się nie włączy — hooki wczytują się dopiero po restarcie. /zainstaluj-katalog— kreator zrobi resztę: założy strukturę i zapyta o Twoje projekty. Masz już bałagan na dysku? Wybierzesz w nim „mam już pliki", a kreator je zeskanuje i ułoży za Ciebie.
| Komenda | Do czego |
|---|---|
/zainstaluj-katalog |
Pierwszy setup (kreator) — raz na start |
/importuj-projekty |
Zeskanuj istniejące katalogi i zrób z nich projekty (mapa + huby + linki). Plików nie przenosi |
/nowy-projekt |
Dodaj nowy projekt (katalog + węzeł grafu + wpis w mapie) |
/polacz-projekty |
Połącz pokrewne projekty w graf |
/koniec |
Zapisz stan projektu na koniec pracy (teczka + ustalenia + mapa) |
/sprawdz-pamiec |
Sprawdź porządek (format, martwe linki, hasła w plikach) |
Otwórz folder ~/.claude/pamiec/ (Windows: %USERPROFILE%\.claude\pamiec) w Obsidianie:
Open folder as vault → włącz Graph View. W ustawieniach grafu wyłącz „Show orphans",
żeby widzieć tylko połączone projekty (bez luźnych plików-kropek).
Jeśli chcesz, żeby agent trzymał się Twoich reguł w każdej wiadomości, jest osobny, publiczny
plugin studiogo/kaganiec. Kreator zapyta, czy go dołożyć. Uwaga: wstrzykuje reguły do każdej
wiadomości, więc nieco szybciej zużywa limity (szczegóły w KOSZT.md tamtego pluginu).
- Twoja pamięć:
~/.claude/pamiec/—MEMORY.md,projects/,rules/schemat-mapy.md. - Mechanizmy (nie ruszasz): ten plugin —
hooks/,bin/,commands/,templates/.
Instalację na Windowsie sprawdzisz listą kontrolną w WINDOWS-TEST.md — przechodzi przez kreator krok po kroku i mówi, które katalogi mają powstać.
Załóż zgłoszenie — są trzy szablony: błąd, kłopot na Windowsie i pomysł. Podaj system, terminal i wersję Pythona; bez tego trudno cokolwiek odtworzyć.
Nie wklejaj treści swoich plików pamięci — trzymają nazwy klientów i stan projektów. Zasady zgłaszania: CONTRIBUTING.md.
MIT — LICENSE.