Ir al contenido

chamar

De Wikcionario, el diccionario libre
chamar
pronunciación (AFI) [t͡ʃaˈmaɾ]
silabación cha-mar
acentuación aguda
longitud silábica bisílaba
rima aɾ

Etimología

[editar]

Derivación regresiva de chamarilero.

Verbo transitivo

[editar]
1
Entre chamarileros, cambiar, trocar.[1]

Conjugación

[editar]
Conjugación de chamar  paradigma: amar (regular) [▲▼]
Formas no personales (verboides)
Infinitivo chamar haber chamado
Gerundio chamando habiendo chamado
Participio chamado
Formas personales
Modo indicativo
yo tú vos él, ella, usted nosotros vosotros ustedes, ellos
Presente yo chamo tú chamas vos chamás él, ella, usted chama nosotros chamamos vosotros chamáis ustedes, ellos chaman
Pretérito imperfecto yo chamaba tú chamabas vos chamabas él, ella, usted chamaba nosotros chamábamos vosotros chamabais ustedes, ellos chamaban
Pretérito perfecto yo chamé tú chamaste vos chamaste él, ella, usted chamó nosotros chamamos vosotros chamasteis ustedes, ellos chamaron
Pretérito pluscuamperfecto yo había chamado tú habías chamado vos habías chamado él, ella, usted había chamado nosotros habíamos chamado vosotros habíais chamado ustedes, ellos habían chamado
Pretérito perfecto compuesto yo he chamado tú has chamado vos has chamado él, ella, usted ha chamado nosotros hemos chamado vosotros habéis chamado ustedes, ellos han chamado
Futuro yo chamaré tú chamarás vos chamarás él, ella, usted chamará nosotros chamaremos vosotros chamaréis ustedes, ellos chamarán
Futuro compuesto yo habré chamado tú habrás chamado vos habrás chamado él, ella, usted habrá chamado nosotros habremos chamado vosotros habréis chamado ustedes, ellos habrán chamado
Pretérito anterior† yo hube chamado tú hubiste chamado vos hubiste chamado él, ella, usted hubo chamado nosotros hubimos chamado vosotros hubisteis chamado ustedes, ellos hubieron chamado
Modo condicional
yo tú vos él, ella, usted nosotros vosotros ustedes, ellos
Condicional simple yo chamaría tú chamarías vos chamarías él, ella, usted chamaría nosotros chamaríamos vosotros chamaríais ustedes, ellos chamarían
Condicional compuesto yo habría chamado tú habrías chamado vos habrías chamado él, ella, usted habría chamado nosotros habríamos chamado vosotros habríais chamado ustedes, ellos habrían chamado
Modo subjuntivo
que yo que tú que vos que él, que ella, que usted que nosotros que vosotros que ustedes, que ellos
Presente que yo chame que tú chames que vos chames, chamés que él, que ella, que usted chame que nosotros chamemos que vosotros chaméis que ustedes, que ellos chamen
Pretérito imperfecto que yo chamara, chamase que tú chamaras, chamases que vos chamaras, chamases que él, que ella, que usted chamara, chamase que nosotros chamáramos, chamásemos que vosotros chamarais, chamaseis que ustedes, que ellos chamaran, chamasen
Pretérito perfecto que yo haya chamado que tú hayas chamado que vos hayas chamado, hayás chamado que él, que ella, que usted haya chamado que nosotros hayamos chamado que vosotros hayáis chamado que ustedes, que ellos hayan chamado
Pretérito pluscuamperfecto que yo hubiera chamado, hubiese chamado que tú hubieras chamado, hubieses chamado que vos hubieras chamado, hubieses chamado que él, que ella, que usted hubiera chamado, hubiese chamado que nosotros hubiéramos chamado, hubiésemos chamado que vosotros hubierais chamado, hubieseis chamado que ustedes, que ellos hubieran chamado, hubiesen chamado
Futuro† que yo chamare que tú chamares que vos chamares que él, que ella, que usted chamare que nosotros chamáremos que vosotros chamareis que ustedes, que ellos chamaren
Futuro compuesto† que yo hubiere chamado que tú hubieres chamado que vos hubieres chamado que él, que ella, que usted hubiere chamado que nosotros hubiéremos chamado que vosotros hubiereis chamado que ustedes, que ellos hubieren chamado
Modo imperativo
― (tú) (vos) (usted) (nosotros) (vosotros) (ustedes)
Presente ― ― (tú) chama (vos) chamá (usted) chame (nosotros) chamemos (vosotros) chamad (ustedes) chamen
Leyenda: † arcaico, x no normativo, PART se usa más como participio, ADJ se usa más como adjetivo, ■ cambio ortográfico, ■ irregularidad

Traducciones

[editar]
Traducciones [▲▼]

Gallego

[editar]
chamar
pronunciación (AFI) [t͡ʃaˈmaɾ]
silabación cha-mar
acentuación aguda
longitud silábica bisílaba
rima aɾ

Etimología

[editar]

Del galaicoportugués chamar ('llamar'), y del latín clamare ('gritar').

Verbo transitivo

[editar]
1
Llamar.
  • Ejemplo: 

    E mandou aos seus criados a chamar os convidados ás bodas.→ Y envió a sus siervos a llamar a los invitados a la boda.

Conjugación

[editar]
Conjugación de chamar  paradigma: amar (regular) [▲▼]
Formas no personales (verboides)
Infinitivo chamar ter chamado
Gerundio chamando tendo chamado
Participio chamado
Formas personales
Modo infinitivo
por . eu por . tu por . ele, por . ela, por . vostede por . nós por . vós por . vostedes, por . eles, por . elas
Infinitivo simple por . eu chamar por . ti chamares por . ele, por . ela, por . vostede chamar por . nós chamarmos por . vós chamardes por . vostedes, por . eles, por . elas chamaren
Infinitivo compuesto por . eu ter chamado por . ti teres chamado por . ele, por . ela, por . vostede ter chamado por . nós termos chamado por . vós terdes chamado por . vostedes, por . eles, por . elas teren chamado
Modo indicativo
eu tu ele, ela, vostede nós vós vostedes, eles, elas
Presente eu chamo ti chamas el, el, vostede chama nós chamamos vós chamades vostedes, eles, elas chaman
Pretérito imperfecto eu chamaba ti chamabas el, el, vostede chamaba nós chamabamos vós chamabades vostedes, eles, elas chamaban
Pretérito perfecto eu chamei ti chamaches el, el, vostede chamou nós chamamos vós chamastes vostedes, eles, elas chamaron
Pretérito pluscuamperfecto eu chamara ti chamaras el, el, vostede chamara nós chamaramos vós chamarades vostedes, eles, elas chamaran
Pretérito perfecto compuesto eu teño chamado ti tes chamado el, el, vostede ten chamado nós temos chamado vós tendes chamado vostedes, eles, elas teñen chamado
Pretérito pluscuamperfecto compuesto eu tiña chamado ti tiñas chamado el, el, vostede tiña chamado nós tiñamos chamado vós tiñades chamado vostedes, eles, elas tiñan chamado
Futuro eu chamarei ti chamarás el, el, vostede chamará nós chamaremos vós chamaredes vostedes, eles, elas chamarán
Futuro compuesto eu terei chamado ti terás chamado el, el, vostede terá chamado nós teremos chamado vós teredes chamado vostedes, eles, elas terán chamado
Pretérito anterior† eu tiven chamado ti tiveches chamado el, el, vostede tivo chamado nós tivemos chamado vós tivestes chamado vostedes, eles, elas tiveron chamado
Modo condicional
eu tu ele, ela, vostede nós vós vostedes, eles, elas
Condicional simple eu chamaría ti chamarías el, el, vostede chamaría nós chamariamos vós chamariades vostedes, eles, elas chamarían
Condicional compuesto eu tería chamado ti terías chamado el, el, vostede tería chamado nós teriamos chamado vós teriades chamado vostedes, eles, elas terían chamado
Modo subjuntivo
que eu que tu que ele, que ela, que vostede que nós que vós que vostedes, que eles, que elas
Presente que eu chame que ti chames que ele, que ela, que vostede chame que nós chamemos que vós chamedes que vostedes, que eles, que elas chamen
Pretérito imperfecto que eu chamase que ti chamases que ele, que ela, que vostede chamase que nós chamásemos que vós chamásedes que vostedes, que eles, que elas chamasen
Pretérito perfecto que eu teña chamado que ti teñas chamado que ele, que ela, que vostede teña chamado que nós teñamos chamado que vós teñades chamado que vostedes, que eles, que elas teñan chamado
Pretérito pluscuamperfecto que eu tivese chamado que ti tiveses chamado que ele, que ela, que vostede tivese chamado que nós tivésemos chamado que vós tivésedes chamado que vostedes, que eles, que elas tivesen chamado
Futuro† que eu chamar que ti chamares que ele, que ela, que vostede chamar que nós chamarmos que vós chamardes que vostedes, que eles, que elas chamaren
Futuro compuesto† que eu tiver chamado que ti tiveres chamado que ele, que ela, que vostede tiver chamado que nós tivermos chamado que vós tiverdes chamado que vostedes, que eles, que elas tiveren chamado
Modo imperativo
― (tu) (vostede) (nós) (vós) (vostedes)
Presente ― ― (ti) chama (vostede) chame (nós) chamemos (vós) chamade (vostedes) chamen
Leyenda: † arcaico, x no normativo, PART se usa más como participio, ADJ se usa más como adjetivo, ■ cambio ortográfico, ■ irregularidad
chamar
brasilero (AFI) /ʃãˈmaʁ/
europeo (AFI) /ʃɐˈmaɾ/
silabación cha-mar
acentuación aguda
longitud silábica bisílaba
rimas aɾ, aʁ

Etimología

[editar]

Del galaicoportugués chamar ('llamar'), y del latín clamare ('gritar').

Verbo transitivo

[editar]
1
Llamar.

Conjugación

[editar]
Conjugación de chamar  paradigma: amar (regular) [▲▼]
Formas no personales (verboides)
Infinitivo chamar ter chamado
Gerundio chamando tendo chamado
Participio chamado
Formas personales
Modo infinitivo
por eu por tu por ele, por ela, por você por nós por vós por vocês, por eles, por elas
Infinitivo simple por eu chamar por tu chamares por ele, por ela, por você chamar por nós chamarmos por vós chamardes por vocês, por eles, por elas chamarem
Infinitivo compuesto por eu ter chamado por tu teres chamado por ele, por ela, por você ter chamado por nós termos chamado por vós terdes chamado por vocês, por eles, por elas terem chamado
Modo indicativo
eu tu ele, ela, você nós vós vocês, eles, elas
Presente eu chamo tu chamas ele, ela, você chama nós chamamos vós chamais vocês, eles, elas chamam
Pretérito imperfecto eu chamava tu chamavas ele, ela, você chamava nós chamávamos vós chamáveis vocês, eles, elas chamavam
Pretérito perfecto eu chamei tu chamaste ele, ela, você chamou nós chamamosBR, chamámosPT vós chamastes vocês, eles, elas chamaram
Pretérito pluscuamperfecto eu chamara tu chamaras ele, ela, você chamara nós chamáramos vós chamáreis vocês, eles, elas chamaram
Pretérito perfecto compuesto eu tenho chamado tu tens chamado ele, ela, você tem chamado nós temos chamado vós tendes chamado vocês, eles, elas têm chamado
Pretérito pluscuamperfecto compuesto eu tinha chamado tu tinhas chamado ele, ela, você tinha chamado nós tínhamos chamado vós tínheis chamado vocês, eles, elas tinham chamado
Futuro eu chamarei tu chamarás ele, ela, você chamará nós chamaremos vós chamareis vocês, eles, elas chamarão
Futuro compuesto eu terei chamado tu terás chamado ele, ela, você terá chamado nós teremos chamado vós tereis chamado vocês, eles, elas terão chamado
Pretérito anterior† eu tive chamado tu tiveste chamado ele, ela, você teve chamado nós tivemos chamado vós tivestes chamado vocês, eles, elas tiveram chamado
Modo condicional
eu tu ele, ela, você nós vós vocês, eles, elas
Condicional simple eu chamaria tu chamarias ele, ela, você chamaria nós chamaríamos vós chamaríeis vocês, eles, elas chamariam
Condicional compuesto eu teria chamado tu terias chamado ele, ela, você teria chamado nós teríamos chamado vós teríeis chamado vocês, eles, elas teriam chamado
Modo subjuntivo
que eu que tu que ele, que ela, que você que nós que vós que vocês, que eles, que elas
Presente que eu chame que tu chames que ele, que ela, que você chame que nós chamemos que vós chameis que vocês, que eles, que elas chamem
Pretérito imperfecto que eu chamasse que tu chamasses que ele, que ela, que você chamasse que nós chamássemos que vós chamásseis que vocês, que eles, que elas chamassem
Pretérito perfecto que eu tenha chamado que tu tenhas chamado que ele, que ela, que você tenha chamado que nós tenhamos chamado que vós tenhais chamado que vocês, que eles, que elas tenham chamado
Pretérito pluscuamperfecto que eu tivesse chamado que tu tivesses chamado que ele, que ela, que você tivesse chamado que nós tivéssemos chamado que vós tivésseis chamado que vocês, que eles, que elas tivessem chamado
Futuro que eu chamar que tu chamares que ele, que ela, que você chamar que nós chamarmos que vós chamardes que vocês, que eles, que elas chamarem
Futuro compuesto que eu tiver chamado que tu tiveres chamado que ele, que ela, que você tiver chamado que nós tivermos chamado que vós tiverdes chamado que vocês, que eles, que elas tiverem chamado
Modo imperativo
― (tu) (você) (nós) (vós) (vocês)
Presente ― ― (tu) chama (você) chame (nós) chamemos (vós) chamai (vocês) chamem
Leyenda: † arcaico, x no normativo, PART se usa más como participio, ADJ se usa más como adjetivo, ■ cambio ortográfico, ■ irregularidad


Referencias y notas

[editar]
  1. ↑ «chamar» en Diccionario de la lengua española. Editorial: Real Academia Española, Asociación de Academias de la Lengua Española y Espasa. 22.ª ed, Madrid, 2001.