aczle

Old Polish

Etymology

Etymology tree

Proto-Indo-European *(h₁)ōd

Proto-Balto-Slavic *ō

Proto-Slavic *a

Proto-Slavic *če

univ.

Proto-Slavic *ače

Old Polish acz

Proto-Slavic *le

Old Polish le

univ.

Old Polish aczle

Univerbation of acz + le. First attested in the middle of the 15th century.

Pronunciation

• IPA^(key): (10^th–15^th CE) /at͡ʃʲlʲɛ/
• IPA^(key): (15^th CE) /at͡ʃʲlʲɛ/

Conjunction

aczle

1. permissive adverbial; although
   • 1874-1891 [Middle of the 15th century], Rozprawy i Sprawozdania z Posiedzeń Wydziału Filologicznego Akademii Umiejętności‎^{[1], [2], [3]}, volume XXII, page 234:

     Bili mystrzewye, yako y dzyssya schą gich vcznyewye, aczle dyabel mystrze pobral

     [Byli mistrzewie, jako i dzisia są jich uczniewie, aczle dyjabeł mistrze pobrał]

Particle

aczle

1. interrogative particle: introduces a yes-no question
   • 1874-1891 [Middle of the 15th century], Rozprawy i Sprawozdania z Posiedzeń Wydziału Filologicznego Akademii Umiejętności‎^{[4], [5], [6]}, volume XXII, page 248:

     Baczicz moze kto ma rozum, aczle zawszdi tako bilo, eze nysządni sluga Cristow nye bil przes przeczywyenstwa

     [Baczyć może kto ma rozum, aczle zawżdy tako było, eże niżadny sługa Krystow nie był przez przeciwieństwa]

References

• Bożena Sieradzka-Baziur, et al., editors (2011–2015), “aczle”, in Słownik pojęciowy języka staropolskiego [Conceptual Dictionary of Old Polish] (in Polish), Kraków: IJP PAN, →ISBN