αἴρω

See also: αίρω

Ancient Greek

Pronunciation

 

• IPA^(key): /ǎi̯.rɔː/ → /ˈɛ.ro/ → /ˈe.ro/

• (5^th BCE Attic) IPA^(key): /ǎi̯.rɔː/
• (1^st CE Egyptian) IPA^(key): /ˈɛ.ro/
• (4^th CE Koine) IPA^(key): /ˈɛ.ro/
• (10^th CE Medieval) IPA^(key): /ˈe.ro/
• (15^th CE Constantinopolitan) IPA^(key): /ˈe.ro/

Etymology 1

Verb

αἴρω • (aírō) (Attic)

1. Contracted form of ἀείρω (aeírō, “to lift, remove”)

Inflection

   Present: αἴρω, αἴρομαι

number		singular			dual		plural
		first	second	third	second	third	first	second	third
active	indicative	αἴρω	αἴρεις	αἴρει	αἴρετον	αἴρετον	αἴρομεν	αἴρετε	αἴρουσῐ(ν)
	subjunctive	αἴρω	αἴρῃς	αἴρῃ	αἴρητον	αἴρητον	αἴρωμεν	αἴρητε	αἴρωσῐ(ν)
	optative	αἴροιμῐ	αἴροις	αἴροι	αἴροιτον	αἰροίτην	αἴροιμεν	αἴροιτε	αἴροιεν
	imperative		αἶρε	αἰρέτω	αἴρετον	αἰρέτων		αἴρετε	αἰρόντων
middle/passive	indicative	αἴρομαι	αἴρῃ, αἴρει	αἴρεται	αἴρεσθον	αἴρεσθον	αἰρόμεθᾰ	αἴρεσθε	αἴρονται
	subjunctive	αἴρωμαι	αἴρῃ	αἴρηται	αἴρησθον	αἴρησθον	αἰρώμεθᾰ	αἴρησθε	αἴρωνται
	optative	αἰροίμην	αἴροιο	αἴροιτο	αἴροισθον	αἰροίσθην	αἰροίμεθᾰ	αἴροισθε	αἴροιντο
	imperative		αἴρου	αἰρέσθω	αἴρεσθον	αἰρέσθων		αἴρεσθε	αἰρέσθων
		active				middle/passive
infinitive		αἴρειν				αἴρεσθαι
participle	m	αἴρων				αἰρόμενος
	f	αἴρουσᾰ				αἰρομένη
	n	αἶρον				αἰρόμενον
Notes:	This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.

   Imperfect: ᾖρον, ᾐρόμην

number		singular			dual		plural
		first	second	third	second	third	first	second	third
active	indicative	ᾖρον	ᾖρες	ᾖρε(ν)	ᾔρετον	ᾐρέτην	ᾔρομεν	ᾔρετε	ᾖρον
middle/passive	indicative	ᾐρόμην	ᾔρου	ᾔρετο	ᾔρεσθον	ᾐρέσθην	ᾐρόμεθᾰ	ᾔρεσθε	ᾔροντο
Notes:	This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.

   Future: ᾱ̓ρέω, ᾱ̓ρέομαι, ᾱ̓ρθήσομαι (Uncontracted)

number		singular			dual		plural
		first	second	third	second	third	first	second	third
active	indicative	ᾱ̓ρέω	ᾱ̓ρέεις	ᾱ̓ρέει	ᾱ̓ρέετον	ᾱ̓ρέετον	ᾱ̓ρέομεν	ᾱ̓ρέετε	ᾱ̓ρέουσῐ(ν)
	optative	ᾱ̓ρέοιμῐ	ᾱ̓ρέοις	ᾱ̓ρέοι	ᾱ̓ρέοιτον	ᾱ̓ρεοίτην	ᾱ̓ρέοιμεν	ᾱ̓ρέοιτε	ᾱ̓ρέοιεν
middle	indicative	ᾱ̓ρέομαι	ᾱ̓ρέῃ, ᾱ̓ρέει	ᾱ̓ρέεται	ᾱ̓ρέεσθον	ᾱ̓ρέεσθον	ᾱ̓ρεόμεθᾰ	ᾱ̓ρέεσθε	ᾱ̓ρέονται
	optative	ᾱ̓ρεοίμην	ᾱ̓ρέοιο	ᾱ̓ρέοιτο	ᾱ̓ρέοισθον	ᾱ̓ρεοίσθην	ᾱ̓ρεοίμεθᾰ	ᾱ̓ρέοισθε	ᾱ̓ρέοιντο
passive	indicative	ᾱ̓ρθήσομαι	ᾱ̓ρθήσῃ, ᾱ̓ρθήσει	ᾱ̓ρθήσεται	ᾱ̓ρθήσεσθον	ᾱ̓ρθήσεσθον	ᾱ̓ρθησόμεθᾰ	ᾱ̓ρθήσεσθε	ᾱ̓ρθήσονται
	optative	ᾱ̓ρθησοίμην	ᾱ̓ρθήσοιο	ᾱ̓ρθήσοιτο	ᾱ̓ρθήσοισθον	ᾱ̓ρθησοίσθην	ᾱ̓ρθησοίμεθᾰ	ᾱ̓ρθήσοισθε	ᾱ̓ρθήσοιντο
		active			middle		passive
infinitive		ᾱ̓ρέειν			ᾱ̓ρέεσθαι		ᾱ̓ρθήσεσθαι
participle	m	ᾱ̓ρέων			ᾱ̓ρεόμενος		ᾱ̓ρθησόμενος
	f	ᾱ̓ρέουσᾰ			ᾱ̓ρεομένη		ᾱ̓ρθησομένη
	n	ᾱ̓ρέον			ᾱ̓ρεόμενον		ᾱ̓ρθησόμενον
Notes:	This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.

   Future: ᾱ̓ρῶ, ᾱ̓ροῦμαι, ᾱ̓ρθήσομαι (Contracted)

number		singular			dual		plural
		first	second	third	second	third	first	second	third
active	indicative	ᾱ̓ρῶ	ᾱ̓ρεῖς	ᾱ̓ρεῖ	ᾱ̓ρεῖτον	ᾱ̓ρεῖτον	ᾱ̓ροῦμεν	ᾱ̓ρεῖτε	ᾱ̓ροῦσῐ(ν)
	optative	ᾱ̓ροίην, ᾱ̓ροῖμῐ	ᾱ̓ροίης, ᾱ̓ροῖς	ᾱ̓ροίη, ᾱ̓ροῖ	ᾱ̓ροῖτον, ᾱ̓ροίητον	ᾱ̓ροίτην, ᾱ̓ροιήτην	ᾱ̓ροῖμεν, ᾱ̓ροίημεν	ᾱ̓ροῖτε, ᾱ̓ροίητε	ᾱ̓ροῖεν, ᾱ̓ροίησᾰν
middle	indicative	ᾱ̓ροῦμαι	ᾱ̓ρεῖ, ᾱ̓ρῇ	ᾱ̓ρεῖται	ᾱ̓ρεῖσθον	ᾱ̓ρεῖσθον	ᾱ̓ρούμεθᾰ	ᾱ̓ρεῖσθε	ᾱ̓ροῦνται
	optative	ᾱ̓ροίμην	ᾱ̓ροῖο	ᾱ̓ροῖτο	ᾱ̓ροῖσθον	ᾱ̓ροίσθην	ᾱ̓ροίμεθᾰ	ᾱ̓ροῖσθε	ᾱ̓ροῖντο
passive	indicative	ᾱ̓ρθήσομαι	ᾱ̓ρθήσῃ, ᾱ̓ρθήσει	ᾱ̓ρθήσεται	ᾱ̓ρθήσεσθον	ᾱ̓ρθήσεσθον	ᾱ̓ρθησόμεθᾰ	ᾱ̓ρθήσεσθε	ᾱ̓ρθήσονται
	optative	ᾱ̓ρθησοίμην	ᾱ̓ρθήσοιο	ᾱ̓ρθήσοιτο	ᾱ̓ρθήσοισθον	ᾱ̓ρθησοίσθην	ᾱ̓ρθησοίμεθᾰ	ᾱ̓ρθήσοισθε	ᾱ̓ρθήσοιντο
		active			middle		passive
infinitive		ᾱ̓ρεῖν			ᾱ̓ρεῖσθαι		ᾱ̓ρθήσεσθαι
participle	m	ᾱ̓ρῶν			ᾱ̓ρούμενος		ᾱ̓ρθησόμενος
	f	ᾱ̓ροῦσᾰ			ᾱ̓ρουμένη		ᾱ̓ρθησομένη
	n	ᾱ̓ροῦν			ᾱ̓ρούμενον		ᾱ̓ρθησόμενον
Notes:	This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.

   Aorist: ἦρᾰ, ἠρᾰ́μην, ἤρθην

number		singular			dual		plural
		first	second	third	second	third	first	second	third
active	indicative	ἦρᾰ	ἦρᾰς	ἦρε(ν)	ἤρᾰτον	ἠρᾰ́την	ἤρᾰμεν	ἤρᾰτε	ἦρᾰν
	subjunctive	ᾱ̓́ρω	ᾱ̓́ρῃς	ᾱ̓́ρῃ	ᾱ̓́ρητον	ᾱ̓́ρητον	ᾱ̓́ρωμεν	ᾱ̓́ρητε	ᾱ̓́ρωσῐ(ν)
	optative	ᾱ̓́ραιμῐ	ᾱ̓́ρειᾰς, ᾱ̓́ραις	ᾱ̓́ρειε(ν), ᾱ̓́ραι	ᾱ̓́ραιτον	ᾱ̓ραίτην	ᾱ̓́ραιμεν	ᾱ̓́ραιτε	ᾱ̓́ρειᾰν, ᾱ̓́ραιεν
	imperative		ἆρον	ᾱ̓ρᾰ́τω	ᾱ̓́ρᾰτον	ᾱ̓ρᾰ́των		ᾱ̓́ρᾰτε	ᾱ̓ρᾰ́ντων
middle	indicative	ἠρᾰ́μην	ἤρω	ἤρᾰτο	ἤρᾰσθον	ἠρᾰ́σθην	ἠρᾰ́μεθᾰ	ἤρᾰσθε	ἤρᾰντο
	subjunctive	ᾱ̓́ρωμαι	ᾱ̓́ρῃ	ᾱ̓́ρηται	ᾱ̓́ρησθον	ᾱ̓́ρησθον	ᾱ̓ρώμεθᾰ	ᾱ̓́ρησθε	ᾱ̓́ρωνται
	optative	ᾱ̓ραίμην	ᾱ̓́ραιο	ᾱ̓́ραιτο	ᾱ̓́ραισθον	ᾱ̓ραίσθην	ᾱ̓ραίμεθᾰ	ᾱ̓́ραισθε	ᾱ̓́ραιντο
	imperative		ἆραι	ᾱ̓ρᾰ́σθω	ᾱ̓́ρᾰσθον	ᾱ̓ρᾰ́σθων		ᾱ̓́ρᾰσθε	ᾱ̓ρᾰ́σθων
passive	indicative	ἤρθην	ἤρθης	ἤρθη	ἤρθητον	ἠρθήτην	ἤρθημεν	ἤρθητε	ἤρθησᾰν
	subjunctive	ᾱ̓ρθῶ	ᾱ̓ρθῇς	ᾱ̓ρθῇ	ᾱ̓ρθῆτον	ᾱ̓ρθῆτον	ᾱ̓ρθῶμεν	ᾱ̓ρθῆτε	ᾱ̓ρθῶσῐ(ν)
	optative	ᾱ̓ρθείην	ᾱ̓ρθείης	ᾱ̓ρθείη	ᾱ̓ρθεῖτον, ᾱ̓ρθείητον	ᾱ̓ρθείτην, ᾱ̓ρθειήτην	ᾱ̓ρθεῖμεν, ᾱ̓ρθείημεν	ᾱ̓ρθεῖτε, ᾱ̓ρθείητε	ᾱ̓ρθεῖεν, ᾱ̓ρθείησᾰν
	imperative		ᾱ̓́ρθητῐ	ᾱ̓ρθήτω	ᾱ̓́ρθητον	ᾱ̓ρθήτων		ᾱ̓́ρθητε	ᾱ̓ρθέντων
		active			middle		passive
infinitive		ἆραι			ᾱ̓́ρᾰσθαι		ᾱ̓ρθῆναι
participle	m	ᾱ̓́ρᾱς			ᾱ̓ρᾰ́μενος		ᾱ̓ρθείς
	f	ᾱ̓́ρᾱσᾰ			ᾱ̓ρᾰμένη		ᾱ̓ρθεῖσᾰ
	n	ἆρᾰν			ᾱ̓ρᾰ́μενον		ᾱ̓ρθέν
Notes:	This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.

   Perfect: ἦρκᾰ, ἦρμαι

number		singular			dual		plural
		first	second	third	second	third	first	second	third
active	indicative	ἦρκᾰ	ἦρκᾰς	ἦρκε(ν)	ἤρκᾰτον	ἤρκᾰτον	ἤρκᾰμεν	ἤρκᾰτε	ἤρκᾱσῐ(ν)
	subjunctive	ἤρκω	ἤρκῃς	ἤρκῃ	ἤρκητον	ἤρκητον	ἤρκωμεν	ἤρκητε	ἤρκωσῐ(ν)
	optative	ἤρκοιμῐ, ἠρκοίην	ἤρκοις, ἠρκοίης	ἤρκοι, ἠρκοίη	ἤρκοιτον	ἠρκοίτην	ἤρκοιμεν	ἤρκοιτε	ἤρκοιεν
	imperative		ἦρκε	ἠρκέτω	ἤρκετον	ἠρκέτων		ἤρκετε	ἠρκόντων
middle/passive	indicative	ἦρμαι	ἦρσαι	ἦρται	ἦρθον	ἦρθον	ἤρμεθᾰ	ἦρθε	ἤρᾰται
	subjunctive	ἠρμένος ὦ	ἠρμένος ᾖς	ἠρμένος ᾖ	ἠρμένω ἦτον	ἠρμένω ἦτον	ἠρμένοι ὦμεν	ἠρμένοι ἦτε	ἠρμένοι ὦσῐ(ν)
	optative	ἠρμένος εἴην	ἠρμένος εἴης	ἠρμένος εἴη	ἠρμένω εἴητον, εἶτον	ἠρμένω εἰήτην, εἴτην	ἠρμένοι εἴημεν, εἶμεν	ἠρμένοι εἴητε, εἶτε	ἠρμένοι εἴησᾰν, εἶεν
	imperative		ἦρσο	ἤρθω	ἦρθον	ἤρθων		ἦρθε	ἤρθων
		active				middle/passive
infinitive		ἠρκέναι				ἦρθαι
participle	m	ἠρκώς				ἠρμένος
	f	ἠρκυῖᾰ				ἠρμένη
	n	ἠρκός				ἠρμένον
Notes:	This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.

Derived terms

• ἀνταίρω (antaírō)
• ἐξαίρω (exaírō)
• καταίρω (kataírō)
• ὑπεραίρω (huperaírō)

Etymology 2

(This etymology is missing or incomplete. Please add to it, or discuss it at the Etymology scriptorium.)

Noun

αἴρω • (aírō) ? (genitive —); ? declension

1. This term needs a translation to English (wicker-basket?). Please help out and add a translation, then remove the text {{rfdef}}.

Descendants

• → Latin: aerō

Further reading

• “αἴρω”, in Liddell & Scott (1940), A Greek–English Lexicon, Oxford: Clarendon Press
• “αἴρω” in the Diccionario Griego–Español en línea (2006–2026)
• “αἴρω” in Bailly, Anatole (1935), Le Grand Bailly: Dictionnaire grec-français, Paris: Hachette
• αἴρω in Pape, Wilhelm (1914), Max Sengebusch, editor, Handwörterbuch der griechischen Sprache‎^[1] (in German), 3rd edition, Braunschweig: Friedrich Vieweg und Sohn
• “αἴρω”, in Autenrieth, Georg (1891), A Homeric Dictionary for Schools and Colleges, New York: Harper and Brothers
• “αἴρω”, in Liddell & Scott (1889), An Intermediate Greek–English Lexicon, New York: Harper & Brothers
• Strong, James (1979), “G142”, in Strong’s Exhaustive Concordance to the Bible
• αἴρω, in ΛΟΓΕΙΟΝ [Logeion] Dictionaries for Ancient Greek and Latin (in English, French, Spanish, German, Dutch and Chinese), University of Chicago, since 2011