Yitzhak Rabin
Yitzhak Rabin (/ˈrɑːbɪn/;[lower-alpha 1] Plantilya:Langx, IPA: [itsˈχak ˈʁabin];[3] 1 March 1922 – 4 November 1995) was an Israeli statesman and general who was the prime minister of Israel, having served from 1974 to 1977 and again from 1992 until his assassination in 1995. He was the first prime minister to have been born in the region of Palestine, at the time under British control.
Si Rabin natawo sa Jerusalem sa mga imigrante nga Hudiyo gikan sa Sidlakang Europa ug nagdako sa usa ka panimalay nga Labor Zionist . Nagtuon siya og agrikultura sa eskwelahan ug milampos isip usa ka estudyante. Sa iyang pagkatin-edyer, miapil siya sa Palmach, ang puwersa sa komando sa Yishuv . Sa kadugayan misaka siya sa ranggo niini aron mahimong hepe sa mga operasyon atol sa 1948 nga Gubat sa Arab–Israel . Sa ulahing bahin sa 1948, miapil siya sa bag-ong naporma nga Israel Defense Forces ug nagpadayon sa pag-uswag isip usa ka maayong opisyal, nga adunay 27 ka tuig nga karera isip usa ka propesyonal nga sundalo. Sa katapusan nakab-ot niya ang ranggo nga Rav Aluf, ang pinakataas nga ranggo sa Israeli Defense Force (kasagarang gihubad nga tenyente heneral). Niadtong dekada 1950, si Rabin mitabang sa paghulma sa doktrina sa pagbansay sa IDF ug siya ang nangulo sa Operations Directorate niini gikan sa 1959 hangtod 1963. Gitudlo siya nga hepe sa heneral nga kawani niadtong 1964 ug nagdumala sa kadaugan sa Israel sa Unom ka Adlaw nga Gubat niadtong 1967.
Si Rabin nagsilbi nga embahador sa Israel sa Estados Unidos gikan sa 1968 hangtod 1973, atol sa panahon sa nagkalalom nga relasyon sa US ug Israel . Natudlo siya nga Punong Ministro sa Israel niadtong 1974 human sa pag-resign ni Golda Meir . Sa iyang unang termino, gipirmahan ni Rabin ang Sinai Interim Agreement ug gimando ang pagsulong sa Entebbe . Ni-resign siya niadtong 1977 tungod sa usa ka eskandalo sa pinansyal. Si Rabin mao ang ministro sa depensa sa Israel sa kadaghanan sa dekada 1980, lakip na sa panahon sa pag-ulbo sa Unang Intifada.
Niadtong 1992, si Rabin napili pag-usab isip punong ministro sa usa ka plataporma nga nagsagop sa proseso sa kalinaw sa Israel ug Palestina . Nipirma siya og pipila ka makasaysayanong mga kasabutan uban sa mga lider sa Palestina isip kabahin sa Oslo Accords . Niadtong 1994, si Rabin nakadaog sa Nobel Peace Prize uban sa dugay nang karibal sa politika nga si Shimon Peres ug ang lider sa Palestina nga si Yasser Arafat . Nipirma usab si Rabin og kasabutan sa kalinaw uban sa Jordan niadtong 1994. Niadtong Nobyembre 1995, gipatay siya ni Yigal Amir, usa ka ekstremista nga misupak sa mga termino sa Oslo Accords. Si Amir nakonbikto sa pagpatay kang Rabin ug gisentensiyahan og tibuok kinabuhi nga pagkabilanggo . Si Rabin ang unang lumad nga punong ministro sa Israel, ang bugtong punong ministro nga gipatay, ug ang ikaduha nga namatay sa katungdanan sunod ni Levi Eshkol . Si Rabin nahimong simbolo sa proseso sa kalinaw tali sa Israel – Palestina.
Mga Reperensya
[usba | usba ang wikitext]- ↑ Colloquially often /rəˈbiːn/ in both English and Hebrew, assuming the Israeli Hebrew ultimate stress. However, "Rabin" (originally an Ashkenazic form of Reuben)[1] was traditionally pronounced with a penultimate stress like most words in Ashkenazic Hebrew. Listen to Yitzhak pronounce it here. Not to be confused with its Talmudic homograph, which is a portmanteau of rabbi and Abin.[2]
<ref> tags exist for a group named "lower-alpha", but no corresponding <references group="lower-alpha"/> tag was found.
- ↑ Guggenheimer, Heinrich Walter; Guggenheimer, Eva H. (1992). Jewish Family Names and Their Origins: An Etymological Dictionary (in English). KTAV Publishing House, Inc. pp. XIX. ISBN 978-0-88125-297-2.
- ↑ Ilan, Ṭal (2002). Lexicon of Jewish Names in Late Antiquity: The Eastern Diaspora 330 BCE-650 CE (in English). Mohr Siebeck. p. 14. ISBN 978-3-16-150551-5.
- ↑ Lima, Susan D.; Corrigan, Roberta; Iverson, Gregory K. (1994). The Reality of Linguistic Rules (in English). John Benjamins Publishing. ISBN 978-90-272-3029-4.