Авероэс

Авероэс
Авероэс
	араб. ابن رُشد‎; араб. محمد بن أحمد بن محمد بن رشد‎
	; Ібн Рушд на карціне XIV стагоддзя
Дата нараджэння	14 красавіка 1126
Месца нараджэння	Кордава, Альмаравіды[d];
Дата смерці	10 снежня 1198 (72 гады)
Месца смерці	Маракеш, Альмахады[d];
Род дзейнасці	філосаф, урач, астраном, суддзя, настаўнік, пісьменнік, вусны перакладчык
Навуковая сфера	Islamic philosophy[d], астраномія, ʿaqīda[d], fiqh[d], медыцына, мовазнаўства, матэматыка, kalām[d] і геаграфія
	Цытаты ў Вікіцытатніку
	Творы ў Вікікрыніцах
	Медыяфайлы на Вікісховішчы

Абу-ль-Валід Мухамад ібн Ахмад ібн Рушд, латынізавана (з яўрэйскай) — Аверо́эс (араб. Ibn Rushd) (1126, Кордава — 10 снежня 1198, Маракеш) — арабскі філосаф і лекар, прадстаўнік арабскага арыстацелізму.

У гісторыі філасофіі ён застаецца як перакладчык і праніклівы каментатар твораў Арыстоцеля. Яго рацы адыгралі важную ролю ў азнаямленні Заходняй Еўропы з ідэямі Арыстоцеля. Большая частка прац захавалася ў лацінскіх перакладах.

Іншыя творы: філасофскі трактат «Абвяржэнне абвяржэння» (Tahafut al-Tahafut), медыцынскі трактат Кітаб аль-каліят (латынізавана"Colliget").

Яго філасофскія погляды вызначаліся схільнасцю да рацыяналізму. Прапанаваны ім падзел на рэлігію рацыянальную (для абраных) і алегарычна-вобразную (для паспалітага люду) стаў крыніцаю тэорыі дваістай ісціны. Адмаўляў бяссмерце душы. Грамадскія ідэалы грунтаваліся на платонавай «Дзяржаве».

Зноскі

↑ الزركلي خ. ا. الأعلام: قاموس تراجم لأشهر الرجال والنساء من العرب والمستعربين والمستشرقين — 15 — بيروت: دار العلم للملايين, 2002. — Т. 5. — С. 318.
<a href='https://wikidata.org/wiki/Track:Q113504685'></a><a href='https://wikidata.org/wiki/Track:Q3820'></a><a href='https://wikidata.org/wiki/Track:Q12211250'></a><a href='https://wikidata.org/wiki/Track:Q17057004'></a>
1 2 3 4 Roux P. d. Nouveau Dictionnaire des œuvres de tous les temps et tous les pays — 2 — Éditions Robert Laffont, 1994. — Vol. 1. — P. 188. — ISBN 978-2-221-06888-5
<a href='https://wikidata.org/wiki/Track:Q28924058'></a><a href='https://wikidata.org/wiki/Track:Q2696397'></a><a href='https://wikidata.org/wiki/Track:Q3372503'></a>
1 2 3 4 Store norske leksikon — 1978. — ISSN 2464-1480 Праверана 17 кастрычніка 2026.
<a href='https://wikidata.org/wiki/Track:Q746368'></a>

Літаратура

Heinrich Ritter, Geschichte der Philosophie, Bd. 1—12, Hamburg, 1829—1853.
Fausto Lasinio, Studii sopra Averroe, I—V, Firenze, 1872—1874.
Kogan, Barry S. (1985). Averroes and the Metaphysics of Causation. SUNY Press. ISBN 0-88706-063-3.
Leaman, Olivier (1998). Averroes and his philosophy. Routledge. ISBN 0-7007-0675-5.
Baffioni, Carmela (2004). Averroes and the Aristotelian Heritage. Guida Editori. ISBN 88-7188-862-6.

[_14e2c5a71332c8e2-1] الزركلي خ. ا. الأعلام: قاموس تراجم لأشهر الرجال والنساء من العرب والمستعربين والمستشرقين — 15 — بيروت: دار العلم للملايين, 2002. — Т. 5. — С. 318.
<a href='https://wikidata.org/wiki/Track:Q113504685'></a><a href='https://wikidata.org/wiki/Track:Q3820'></a><a href='https://wikidata.org/wiki/Track:Q12211250'></a><a href='https://wikidata.org/wiki/Track:Q17057004'></a>

[_cee8a3c34ffbdce7-2] 1 2 3 4 Roux P. d. Nouveau Dictionnaire des œuvres de tous les temps et tous les pays — 2 — Éditions Robert Laffont, 1994. — Vol. 1. — P. 188. — ISBN 978-2-221-06888-5
<a href='https://wikidata.org/wiki/Track:Q28924058'></a><a href='https://wikidata.org/wiki/Track:Q2696397'></a><a href='https://wikidata.org/wiki/Track:Q3372503'></a>

[_589565004975ca95-3] 1 2 3 4 Store norske leksikon — 1978. — ISSN 2464-1480 Праверана 17 кастрычніка 2026.
<a href='https://wikidata.org/wiki/Track:Q746368'></a>

[1]

[2]

[3]