Showing posts with label Gujarati Suvichar. Show all posts
Showing posts with label Gujarati Suvichar. Show all posts

Tuesday, 17 September 2013

સમય…

ઝીંદગી ની રેસ માં એટલો આગળ આવી ગયો.
પાછળ ફરી ને જોતા થોડો હું હરખાઈ ગયો.
જે દુઃખ ના દિવસો મને દુઃખી કરી રડાવતા હતા,
આજે એં મને યાદ કરી દિવસો ફરી મને રડાવે છે.


------------------------------------------------------------------------

માનવી થી ક્યાં મનાય છે

સમસ્યા એ નથી કે માનવી થી ક્યાં મનાય છે.
પણ સમસ્યા તો એ છે કે માનવી ક્યાં માનવી થી સમજાય છે.

સાત દિવસ ના બાળક ની ભાવના વર્ણી સકાય છે, પણ
સિત્તેર વર્ષના પિતા ની વેદના સમજવા માં અસમર્થ થાય છે.

------------------------------------------------------------------------

આભાર …… કુદરત નો

મારા ઘરે હોટેલ જેવું ભોજન નથી બનતું ,
પકવાન મિઠાઈ પણ કોઈક જ વાર બને છે ,
છતા હે ! પ્રભુ તારો ખુબ ખુબ આભાર કે ,
મને પેટ ભરી ને ભોજન તો મળે છે ,
દુનિયા માં કેટલાયે લોકોને પેટની આગ સાથેજ
સુવાનો વારો આવે છે . માટે હે ! પ્રભુ તારો ખરા દિલ થી
ફરી વાર ખુબ ખુબ આભાર …….

------------------------------------------------------------------------

ફિક્સ છે….

ક્રિકેટરો નો વાક નથી, આ દુનીયા આખી ફિક્સ છે,
નેતાઓ ને ખાદી અને પોલીસ ને ખાખી ફિક્સ છે.

સોનોગ્રાફી ની શોધ થતા બાબો કે બેબી ફિક્સ છે,
મોત નુ ભલે નક્કી નથી પન મરવા નુ તો ફિક્સ છે.

બોગસ વોટીંગ થાય પછી ચુંટાવા નુ ફિક્સ છે,
ને પ્રજા ના પૈસે પ્રધાનો ને પરદેશ જવાનુ ફિક્સ છે.

ગોખેલા વચનો ની વર્ષા, વરસાવાનુ ફિક્સ છે.
ને વફાદારી ના સોગંદ ખાઈ ની મારી ખાવા નુ ફિક્સ છે.

ડોનેશન આપો ડુંટી ઉપર, એડમીશન તો ફિક્સ છે,
ફુટી ગયેલા પેપર ઉપર એક્ષામીનેશન તો ફિક્સ છે.

ઇન્ટર્વ્યુ ઓપન રાખે, પણ સીલેક્શન તો ફિક્સ છે,
જ્યા કારકુન, જ્યા કચેરી, કરપ્શન તો ફિક્સ છે

------------------------------------------------------------------------

એક કડવી હકીકત…

આ દુનિયા માં વસેલા લોકોની અલગ કહાણી છે-

જો કોઈનો વિશ્વાસ તોડો, તો એ રડે છે;
અને વિશ્વાસ રાખો તો એ રડાવે છે…!!!

જીવન શું છે…?
સુવો તો સમાધી, અને ઉઠો તો ઉપાધી !!!

જયારે દીવાલો માં તિરાડો પડે છે, ત્યારે દીવાલો પડી જાય છે;
જયારે સંબંધો માં તિરાડે પડે છે, ત્યારે દીવાલો બની જાય છે.…!!!

નાનપણમાં ભૂલી જતા ત્યારે કહેતા, કે “યાદ રાખતા શીખો”.
અને હવે યાદ રાખીએ ત્યારે કહે છે કે “ભૂલતા શીખો…”!

જીવનભરની વધુપડતી કમાણીની આ જ છે યાત્રા,
ટેબલ પર ચાંદીની થાળી, અને ભોજન માં ડાયેટ ખાખરા…!!!

------------------------------------------------------------------------

સમયને ઓળખો

ગઈકાલ એ તો ઈતીહાસ છે
તેથી તે સમય ક્યારેય પાછો આવી શકતો નથી
તેવી જ રીતે આવતી કાલ એ રહસ્ય છે,
અને તેથી તે સમય કેવો હશે તેની ખબર પડતી હોતી નથી
પરંતુ…. આજનો દિવસ એ તો બક્ષિશ સમાન છે
તેથી તેનો સદુપયોગ કરવો કે દુરુપયોગ કરવો તે આપણા હાથમા છે.
માટે જો આજના દિવસને સમજી શકીએ
તો પણ આવી પડનાર વિપત્તીઓ કે તણાવ ને નિવારી શકાય છે.

Posted by Unknown On 02:13 No comments READ FULL POST
રોજ મળવાની જરૂર પડે છે

સારા કામ માટે સારી સવાર તો, રોજ મળે છે,
બસ, આપણે એને સારા વિચાર થી જોવાની જરૂર છે.

નવા સ્વાદ માટે, ઘરનું ભાણું તો રોજ મળે છે,
બસ, આપણે એને સારા સ્વાદ થી જોવાની જરૂર છે.

સારા સપના માટે ઘરના સભ્યો સાથે રોજ મળે છે,
બસ, આપણે એમની એં આંખો ને જોવાની જરૂર છે.

પ્રેમની પરિભાષા, પ્રેમિકા કે પત્ની તરફથી તમને રોજ મળે છે.
બસ, આપણે એં પ્રેમ પર પ્રેમ થી એકવાર જોવાની જરૂર છે.

ખુશ રહેતા લોકોને પણ, દુઃખ દિવસ માં રોજ મળે છે.
બસ, આપણે દુઃખ માંથી માથું ઊંચું કરી બીજે જોવાની જરૂર છે.

સફળતા માટે સમય તો પુરતો સૌને મળે છે,
બસ, આપણે નિષ્ફળતા ને સારો વિચાર ગણી જોવાની જરૂર છે.

મારા જેવું આવું કહેનારા દુનિયામાં ઘણા, બધાને રોજ મળે છે.
આપણે સાચી રીતે વાત સમજીએ તો, જીવન માં ફરક તો જરૂર પડે છે.


------------------------------------------------------------------------

વરસાદ

વરસી ગયો વરસી ગયો, કાલે ફરી વરસાદ વરસી ગયો,
ક્યાં ગયો વરસાદ? પૂછનાર ને જાણે જવાબ, વરસી ને કહી ગયો.

થોડા વિરામ બાદ બીજા ભાગની શરૂઆત માટે જાણે ફરી પ્રગટ થયો,
વરસાદ હવે ગયો! કહેનારા ને આજે વરસી ને ખોટા સાબિત કરી ગયો.

ચંદ્ર અને તારા ના તેજ ને વહેતા વરસાદ ના પાણી પર નાચતા કરી ગયો,
બાફ અને ઉકળાટ લાગતા લોકોને બાથ ભરી ને ઊંઘવા માટે પ્રબળ કરી ગયો.

ધીમે ધીમે પણ એકધારો પડી ને જમીન પરની સમસ્ત જીવ વસ્તુ ને જીવિત કરી ગયો,
ધૂળ માટી દાબી પ્રકૃતિ ને ફરી હરી ભરી કરી, મળવા માટે જાણે આમંત્રણ અમને નોતરી ગયો.

વરસી ગયો વરસી ગયો, કાલે ફરી વરસાદ વરસી ગયો,
કુદરતના સૌન્દર્યને માંણવાની ઈચ્છા ને ફરી એં છંછેડી ગયો.
ચાલો મિત્રો, નક્કી એક નવી સર, સફર માટેની કરીએ,
કુદરત ના આવેલા આમંત્રણનો દિલ થી ફરી સ્વીકાર કરીએ.

------------------------------------------------------------------------

પ્રેમ ……

સવાર માં ઉઠી ને આખો ખોલતા પહેલા કોઈનો ચહેરો જોવાની ઈચ્છા થાય એ પ્રેમ છે …..
મંદિર માં ભગવાન ના દર્શન કરતી વખતે પાસે કોઈ ઉભું છે એવો આભાસ થાય એ પ્રેમ છે ….
આખા દિવસ નો થાક જેની સાથે બેસવાથી માત્ર કલ્પના થી જ દુર થઇ જાય એ પ્રેમ છે …..
માથું ખોડા માં મુકીને લાગે કે મન હળવું થઇ ગયું એ પ્રેમ છે…
લાખ પ્રયત્નો છતા જેને નફરત ના કરી શકો ભૂલી ના શકો એ પ્રેમ છે….
આ વાંચતી વખતે જેનો ચહેરો નજર સામે દેખાય તેની શાથે પ્રેમ છે ………

------------------------------------------------------------------------

મિત્ર ……

એક વાર મળ્યા મને ભગવાન, કીધું બોલ કોણ છે મહાન?
મારા સિવાય છે ધ્યાન, બીજું કોઈ નામ.

હું થોડો મૂંઝાયો, ગભરાયો, અને કીધું હા ભગવાન,
છે એક નામ, નથી એટલું મોટું પણ છે એટલું જ મહાન.
હું નથી હનુમાન પણ એ છે મારો રામ,
હું નથી સુદામા પણ એ છે મારો શ્યામ.
ભઈબંધ છે અનુ નામ, મલસો જો તમે એને
તમે પણ ગાતા થઇ જસો એના ગુણગાન.

અકળાઈ ને બોલ્યા ભગવાન, શું ભવિષ્યનું છે એને જ્ઞાન,
સુખ અને સંપત્તિ આપે છે? રાત ને દિવસ બનાવે છે?
દુખ ને દૂર કરવાની ક્ષમતા ધરાવે છે એ નામ, જેનું તને છે ગુમાન.

ભગવાન, ભવિષ્યના જ્ઞાન માટે તો તમારા શિષ્યો છે મહાન,
સુખ છે મારો મિત્ર, સંપત્તિ છે મારી મિત્રતા,
રાત માં અમે એમ ફરતા જાણે ફરતા હોઈએ દિવસમાં,
રહી વાત દૂખ ની, જે તમને પામી ને પણ છે તમને ખોવાના દુઃખમાં
અમે તો મળિયા જ ત્યારે, જયારે અમે હતા ખોવાયેલા દુઃખમાં.

------------------------------------------------------------------------

ઝીંદગી ……

જીવન એક રૈલ ગાડી છે, જેના હું અને તમે એક યાત્રી છીએ.
મુસાફર નો સાથ, મુસાફરી નો સંગાથ જ એક બીજાની ખાતરી છે.
જીવન એક રૈલ ગાડી છે, જેમાં હું અને તમે એક યાત્રી છીએ.

station station ફરી, તમને નવી સવાર રોજ આપે છે,
સફર માં સફળ થયા તો ઠીક નહીતર પાછી રાતે લાવે છે.
જીવન એક રૈલ ગાડી છે, જેમાં હું અને તમે એક યાત્રી છીએ.

દરેકે દરેક મુસાફર, નવી સફર નવા સ્વરૂપે કરાવે છે,
નક્કી તમારે કરવાનું છે, કોણ તમારી સફર ને સફળ બનાવે છે,
જીવન એક રૈલ ગાડી છે, જેમાં હું અને તમે એક યાત્રી છીએ.

રૈલ ના બે પાટા, સુખ અને દુઃખ ની સમાન ભાતી છે,
જે એના પર સંતુલન જાળવે એજ તો સાચો માનવી છે.

કોઈ યાત્રી રૈલ થી છૂટી જાય કે સફરમાં એ છટકી જાય,
તો રૈલ એનાથી કદી ના અટકાય, સદાકાળ એ નિરંતર જાય.
જીવન એક રૈલ ગાડી છે, જેના હું અને તમે એક યાત્રી છીએ.

Posted by Unknown On 02:05 No comments READ FULL POST

Tuesday, 20 August 2013


ઘર નું એક સત્ય

જો તુજ મને ઘરમાં માન નથી આપતી,
તો સમાજ કયાંથી પતિ ગણી સન્માન મને આપતી.
તારી પસંદ નાપસંદ ની મારે ધ્યાન રાખવી,
પણ મારી પસંદ પર તારે બેધ્યાન કરી નજર નાખવી.

બેટી ની સારી માં બની છબી તારે બહાર રાખવી,
પિતા ના પ્રેમ માટે કેમ મુજ પિતા થી વંચિત રાખતી.
ફી થી માંડી ઘરના મોટા ખર્ચા ની ચુકવણી મારાથી કરાવતી.
છતાંય રોફ કેમ એટલો ઝાડતી, જાણે ઘર તો તુજ ચલાવતી.

પરણીને પિયર તરફ રહેવાના, તારા પ્રસ્તાવને આપેલી,
મારી મંજુરી થી શું? આખી ઝીંદગી મને આમજ સતાવીશ.
કે પછી, વહેતા વિપરીત દિશા ના દરિયામાં,
મજધાર ગણી, મને કિનારો પણ કદી તું બતાવીશ.

મારા માન, સન્માન, પસંદ, નાપસંદ પર તારું
ધ્યાન નથી, એથી મને કોઈ અફ્સોશ નથી,
મારા માટે તારું બેધ્યાન પણાથી પણ,
રહ્યો હવે મને કોઈ વશ્વસો નથી,
કારણ, મારા પ્રથમ પસંદ કરેલા પ્રેમ પર જ,
રહ્યો હવે મને વિશ્વાસ નથી……………………….

--------------------------------------------------------------

મિત્રતા રહી ઉધારી

૧૫ વર્ષની તારી મિત્રતાની ઉધારી,
કેવી રીતે દઉં, એક દિવસ માં ઉતારી.
ગાંડા છે લોકો, જે એક દિવસ મળી,
૩૬૪ દિવસને દે છે ભુલાવી,
ક્યાં સમજે છે, કે જવાની આખી આપતા,
ઉધારી, અલ્પ માત્ર પણ નથી ચૂકવાતી.

શરૂઆત ભલે જિંદગી પછી થઇ આની,
પણ, જીવન ના અંત પછી પણ તારા વતી ચર્ચિત રહેવાની.

--------------------------------------------------------------

મિત્રતા

લેખક અને વાંચક, વક્તા અને શ્રોતા, મારી અને તમારી,
એક મુલાકાત રજુ કરું છું, મારા શબ્દો માં એક રચના રજુ કરું છું.
પસંદ આવે એવું જરૂરી નથી, પણ FRIENDSHIP-DAY ના નિમિત્તે,
મારી એક ભેટ આને હું ગણું છું.

લોકો કહે મને, શું કવિતા લખો છો તમે,
મેં કીધું, જીવન મારું સમાન ડાયરી છે,
જેમાંથી રોજ એક પાનું રજુ કરું છું તમને.

લોકો કહે, કેવી રીતે લખો છો તમે?
મેં કીધું જેવી રીતે જીવો છો તમેન.

અમે તો સાદું જીવન જીવ્યે છે એંમ કીધું મને,
સીધો સાદો માનવી છું, મહેરબાની કરી “કવિ” ના ગણો મને.

ગર્વ થતો હશે એંમને, જે તમારાથી છે,
ના ફક્ર થાય છે મને, મારું નામ એમના થકી છે એટલે.

મિત્ર બનીએ તો ગમશે કે શિષ્ય અમારે બનવું પડશે?
મૈ કીધું, શિષ્ય બનશો તો અનુકરણ જ કરવું પડશે,
પણ જો મિત્ર બનશો તો, રોજ એક નવું જીવન જીવવું પડશે.

--------------------------------------------------------------

જીવીલો વરસાદ ને

આવો જોવાને વરસાદ, હું તરસી ગયો,
કોણ જાણે આજે, એં મન મુકીને વરસી રહ્યો,
જૂની યાદો ને તાજા કરી માણવા,
આજે હું પલળવા ફરી નીકળી પડ્યો,

ડામર જાણે વરસાદ ના વહેણ માં તર્યો,
દુઃખી ના એના તૂટવાથી રડ્યો,
કોણ જાણે કાલ ફરી મળે કે ના મળે,
લોકો ની ચિંતા છોડી આજે પોતાના માટે જીવી ગયો.

ધૂળ માટી ને જાણે જવાનો વખત થઇ ગયો,
જૂની વસ્તુ ને નવી બનવાનો મોકો મળી ગયો.
તમે શું કામ મન ને ઉદાસ કરો છો મિત્રો,
તમારે પણ પલળવાનો સમય થઇ ગયો છે.

આજ નો વરસાદ મારા માટે બે બોલ બની ગયો,
પ્રેમી પંખીડા માટે એં, રંગીન માહોલ થયો,
બોલ છોડી હું માહોલ ને માળવા મચી ગયો,
ફરી પાછો આજે હું પલળવા નીકળી પડ્યો,

છત્રી રેનકોટ છોડી, પહેરેલા કપડે નીકળી પડો,
કોઈને તને જોવાનો સમય નથી, લોકોની ચિંતા છોડી,
પોતાના ના માટે બસ બે ઘડી જીવી લો,
મળ્યો છે મોકો તો મન થી આજે પલળીલો…….

--------------------------------------------------------------

દુ:ખી થવાના ૧૦ રસ્તા…

૧. મોડે થી સુવાનું , મોડે થી ઉઠવાનું .

૨. લેણ-દેણ નો હિસાબ નહી રાખવાનો.

૩. કોઈના માટે કંઈપણ ના કરવું.

૪. પોતાની વાત ને જ સાચી બતાવવી.

૫.કોઈનો પણ વિશ્વાસ ના કરવો.

૬.કારણ વગર જુઠું બોલવું.

૭.કોઇપણ કામ સમયસર ના કરવું.

૮.વિના માંગે સલાહ આપવી.

૯.જે સુખ જતું રર્હું છે તેને વારંવાર યાદ કરવું.

૧૦.હંમેશા પોતાના માટે જ વિચારવું.

મગજ શાંત હશે,દિલમાં દયાભાવ,બોલી નરમ હશે,આંખોમાં શરમ હશે તો દુનિયા તમારી જ છે.

Posted by Unknown On 22:33 No comments READ FULL POST