6 Steps to Controlling Your Facebook Privacy

6 Steps to Controlling Your Facebook Privacy

jonloomer

Facebook is regularly scrutinized regarding privacy.

The truth is, though, that we all have a great deal of control over what we share and with whom.

The problem, of course, is that many simply refuse

to follow some simple steps to staying protected.

All too often lately, I am seeing photos of non-friends

that I’m sure those people don’t want me to see.

However, they have their privacy for those photos on

“Friends of Friends”

so when my friend comments on them,

I see them. It’s easy to change.

 Use  These suggestions  as a guide.

You may be more or less private,

so feel free to adjust accordingly.

clck here to read full article...... 

રસ્તા વચ્ચે વાંદરું [બુધવારની બપોરે - અશોક દવે ]

બુધવારની બપોરે - અશોક દવે 

રોડ બ્લૉક કરીને ભણેલા-ગણેલા મા-બાપો વચ્ચે ઊભા રહી ગયા હતા.
હજી નામની શહેનશાહીને કારણે મને જરી અભિમાન ખરું કે, રથ લઈને રાજા અશોક નીકળી રહ્યા છે, તો પ્રજા અદબપૂર્વક ખસીને  મારગડો મોકળો કરી આપે. પણ હવે ક્યાં પહેલા જેવા માનમોભા રહ્યા છે ?
પહેલા જેવા રાજા-મહારાજાઓ તો આ રહ્યા... ઠેબે ચડે છે, પણ હવે પહેલા જેવી પ્રજા ક્યાં થાય છે ? :-)
આખો લેખ શ્રી અશોક દવે ના બ્લોગ  પર વાંચવા અહીં ક્લિક કરો.

एक बौछार था वो - जगजीत के लिए गुलज़ार ....

"गुलज़ार साब की नज़म - जगजीतसिंह के नाम


एक बौछार था वो ....


एक बौछार था वो सख्श बिना बरसे
किसी अब्र की सहमी सी नमी से भिगो देता था ...


एक बौछार ही था वो..... 
जो कभी धुप की अफशां भर के
दूर तक सुनते हुए चेहरों पर छिड़क देता था
नीम तारीक सी होल में आँखें चमक उठती थीं


सर हिलाता था कभी झूम के टहनी की तरह
लगता था जोंका हवा का था कोई छेड़ गया है ...


गुनगुनाता था तो खुलते हुए बादल की तरह
मुस्कुराहट में कई तरबों की झनकार छुपी थी


गली कासिम से चली एक गज़ल की झनकार था वो
एक आवाज़ की बौछार था वो ...."

ઓશો - તેન ત્યક્તેન ભુંજીથા :

http://www.oshorajneesh.in 

त्याग का अर्थ है: पकड़ छोड़ दो !

यह सूत्र यह कहता है, इतना ही कहता है, सीधी-सीधी बात 

कि जो छोड़ता है वह भोगता है। 

यह यह नहीं कहता कि तुम्हें भोगना हो तो तुम छोड़ना। 

यह यह कहता है कि अगर तुम छोड़ सके, तो तुम भोग सकोगे। 

लेकिन तुम भोगने का खयाल अगर रखे, तो तुम छोड़ ही नहीं सकोगे।

अदभुत है सूत्र। 

पहले कहा, सब परमात्मा का है। उसमें ही छोड़ना आ गया। 

जिसने जाना, सब परमात्मा का है, फिर पकड़ने को क्या रहा? 

पकड़ने को कुछ भी न बचा। छूट गया। 

और जिसने जाना कि सब परमात्मा का है और जिसका सब छूट गया 

और जिसका मैं गिर गया, 

वह परमात्मा हो गया। 

और जो परमात्मा हो गया, वह भोगने लगा, वह रसलीन होने लगा, 

वह आनंद में डूबने लगा। 

उसको पल-पल रस का बोध होने लगा। 

उसके प्राण का रोआं-रोआं नाचने लगा। 

जो परमात्मा हो गया, उसको भोगने को क्या बचा? सब भोगने लगा वह। 

आकाश उसका भोग्य हो गया। फूल खिले तो उसने भोगे। 

सूरज निकला तो उसने भोगा। रात तारे आए तो उसने भोगे। 

कोई मुस्कुराया तो उसने भोगा।

सब तरफ उसके लिए भोग फैल गया। 

कुछ नहीं है उसका अब,

लेकिन चारों तरफ भोग का विस्तार है। 

वह चारों तरफ से रस को पीने लगा।

धर्म भोग है। 

और जब मैं ऐसा कहता हूं, धर्म भोग है, 

तो अनेकों को बड़ी घबराहट होती है।

क्योंकि उनको खयाल है कि धर्म त्याग है। 

ध्यान रहे, जिसने सोचा कि धर्म त्याग है, वह उसी गलती में पड़ेगा-

वह इनवेस्टमेंट की गलती में पड़ जाएगा। 

त्याग जीवन का तथ्य है। इस जीवन में पकड़ना नासमझी है। 

पकड़ रहा है, वह गलती कर रहा है-सिर्फ गलती कर रहा है। 

जो उसे मिल सकता था, वह खो रहा है, पकड़कर खो रहा है। 

जो उसका ही था, उसने घोषणा करके कि मेरा है, छोड दिया। 

लेकिन जिसने जाना कि सब परमात्मा का है, सब छूट गया। 

फिर त्याग करने को भी नहीं बचता कुछ। 

ध्यान रखना, 

त्याग करने को भी उसी के लिए बचता है, 

जो कहता है, मेरा है।

एक आदमी कहता है कि मैं यह त्याग कर रहा हूं, 

तो उसका मतलब हुआ कि वह मानता था कि मेरा है।

सच में जो कहता है, मैं त्याग कर रहा हूं, उससे त्याग नहीं हो सकता है। 

क्योंकि उसे मेरे का खयाल है। 

त्याग तो उसी से हो सकता है जो कहता है, 

मेरा कुछ है नहीं, मैं त्याग भी क्या करूं। 

त्याग करने के लिए पहले मेरा होना चाहिए। 

अगर मैं कुछ कह दूं कि यह मैंने आपको त्याग किया-

कह दूं कि यह आकाश मैंने आपको दिया, तो आप हंसेंगे। 

आप कहेंगे, कम से कम पहले यह पक्का तो हो जाए कि आकाश आपका है! 

आप दिए दे रहे हैं! 

मैं कह दूं कि दे दिया मंगल ग्रह आपको, दान कर दिया।

तो पहले मेरा होना चाहिए। 

त्याग का भ्रम उसी को होता है जिसे ममत्व का खयाल है।

नहीं, त्याग छोड़ने से नहीं होता। 

त्याग इस सत्य के अनुभव से होता है कि सब परमात्मा का है। 

त्याग हो गया। अब करना नहीं पड़ेगा। घटित हो गया। 

इस तथ्य की प्रतीति है कि सब परमात्मा का है, अब त्याग को कुछ बचा नहीं। 

अब आप ही नहीं बचे जो त्याग करे। 

अब कोई दावा नहीं बचा जिसका त्याग किया जा सके। 

और जो ऐसे त्याग की घड़ी में आ जाता है, सारा भोग उसका है। 

सारा भोग उसका है। 

जीवन के सब रस, 

जीवन का सब सौंदर्य, 

जीवन का सब आनंद, 

जीवन का सब अमृत उसका है।

इसलिए यह सूत्र कहता है, 

तेन त्यक्तेन भुञ्जीथाः, 

जिसने छोड़ा उसने पाया। 

जिसने खोल दी मुट्ठी, भर गई। 

जो बन गया झील की तरह, वह भर गया। 

जो हो गया खाली, वह अनंत संपदा का मालिक है

આંદામાન : તમે બની જશો દિવ્યત્વને ‘ભાળી’ ગયેલો માણસ !

દીપક સોલિયા

એલિફન્ટ બીચ પર બોટવાળો તમારા મોંમાં સ્નોર્કલ (ભૂંગળી વડે શ્વાસ લેવાનું સાદું સાધન) ગોઠવશે. એ તમને હાથ પકડીને ધીમે ધીમે પાણીમાં લઈ જશે. 

જરાક વારમાં, જાણે અચાનક વગડો પૂરો થયા પછી શહેર શરૂ થઈ જાય એમ, 

તમે દરિયાઈ સૃષ્ટિના એક ધમધમતા શહેરમાં પહોંચી જાવ. 

ના, એમાં ઘોંઘાટ જરાય નહીં. ઘોંઘાટ છોડો, એક પણ અવાજ તમને ન સંભળાય. 

ગાઢ નીરવતા... 

તમારું શરીર આપોઆપ, બોટવાળાની દોરવણી પ્રમાણે દરિયામાં વહેતું રહે 

અને તમારી નજર સામે હોય રંગો... 

એક-બે રંગો નહીં, હજાર-બે હજાર રંગો પણ નહીં, જાણે લાખ્ખો રંગો... 

જી હા, લાખ્ખો રંગો... 

એવું લાગે જાણે રંગો કિકિયારી કરી રહ્યા છે, 

ચિલ્લાઈ રહ્યા છે, 

સહેજ પણ અવાજ કર્યા વિના. અને એ રંગો પાછા સ્થિર ન હોય.  

તમે એક ફૂટ આગળ વધો તો જાણે નવું જ જગત... 

ત્યાંથી એક ફૂટ આગળ વધો તો બીજું નવું જગત... 

ગણ્યાં ગણાય નહીં અને વીણ્યાં વિણાય નહીં એટલાં પરવાળાં, 

વનસ્પતિ, માછલી અને અન્ય જીવો... એમાંના તમામ પાછા એકદમ ખુશ લાગે. 

પોતાના રંગો દ્વારા એ જાણે પોતાના હોવાપણાની-

અસ્તિત્વની ખુશી વ્યક્ત કરી રહ્યા હોય એવું લાગે. 

‘હું છું એ જ કેટલો મોટો ઉત્સવ છે!’ એવું કહી રહ્યા હોય એવું લાગે. 

થોડી જ વારમાં, આપણે જમીન પરના જીવ (મનુષ્ય) હોવા છતાં 

જાણે આપણે પણ એ દરિયાઈ ભીડમાંના જ એક જીવ હોઈએ 

અને વર્ષોથી એ બધા સાથે અલગ છતાં એકાકાર થઈને જીવી રહ્યા હોઈએ એવું લાગે. 

દરિયામાં લહેરાતું આપણું અસ્તિત્વ પણ 

પેલા લાખ્ખો રંગોમાં એક વધારાનો રંગ ઉમેરનાર શરીર સિવાય બીજું કશું જ નથી એવું લાગે...

સોરી, શબ્દ સાવ ટૂંકા પડી રહ્યા છે, સાવ જ ટૂંકા. 

રંગ, ઉમંગ, તરંગ... આ બધાની ટોચે (વાસ્તવમાં દરિયાના તળિયે) 

તમે છેવટે એટલા શૂન્યમનસ્ક થઈ જાવ 

કે પેલો બોટવાળો તમને રંગોના એ શહેરમાંથી અચાનક ફરી વગડામાં, ફરી કાંઠે લઈ આવે 

ત્યારે તમે... તમે થોડી પળો કશું બોલી ન શકો. 

‘ઝિંદગી ન મિલેગી દોબારા’ના હૃતિકની જેમ. 

આવો અનુભવ લીધા બાદ કોઈ હૃતિકની જેમ રડી પડે તો એના પર હસવું નહીં, પ્લીઝ. 

મારા અનુભવની વાત કરું તો, મારી બોલતી બંધ થઈ ગઈ. 

મગજ એવું ઠપ્પ થઈ ગયું કે કેમેય ઝટ ચાલુ ન થાય (મારે ચાલુ કરવું પણ નહોતું). 

કાંઠા પર આડા પડેલા ઝાડના મૂળિયા પર બેઠા પછી પણ થોડી વાર સુધી તો હું કોઈ મનુષ્ય (લેખક-ફેકક, પત્રકાર-ફત્રકાર તો દૂરની વાત છે, માત્ર અને માત્ર મનુષ્ય) જેવો વિચારશીલ જીવ નહીં, બલકે દરિયામાં લહેરાતા પેલા જીવો જેવો, વિચારશૂન્ય, નૈસિર્ગક, શાંત, મૌન જીવ હોઉં એવી મારી અવસ્થા રહી.

આવા અનુભવ પછી તમે... તમે... જાણે રમેશ પારેખ બની જાવ. 

ના, એમના જેવા કવિ બની જાવ એવું હું નથી કહેતો. 

કોઈ મહારથીએ રમેશ પારેખ વિશે કહેલું કે ‘આ માણસ કશુંક ‘ભાળી’ ગયો છે.’ 

મતલબ, એણે જાણે દિવ્યત્વનો સાક્ષાત્કાર કર્યો છે. 

તો, એવો જે માણસ છે, ‘ભાળી ગયેલો માણસ’, એવા તમે બની જાવ, 

એલિફન્ટ બીચની દરિયાઈ સૃષ્ટિ ‘ભાળી’ ગયેલો માણસ...

એક વાર એ ભાળ્યા પછી વાત ત્યાં અને ત્યારે પૂરી નથી થતી.

પછી તો લાંબા સમય સુધી તમને રહી રહીને એવા ઝબકારા થાય કે 

‘આ ઇશ્વર કે પ્રકૃતિ કે જે કહો તે, એણે સૃષ્ટિમાં જે અપાર સૌંદર્ય વેર્યું છે 

એ માત્ર મનુષ્યના લાભાર્થે નથી. 

માનવી દરિયાના પેટાળમાં તો હમણાં હમણાંથી, સાધનોની સગવડો વધ્યા બાદ જતો થયો. 

પણ પેલી અફાટ સૌંદર્યની સૃષ્ટિ તો હજારો, લાખો વર્ષોથી ‘પોતાની ધૂનમાં, પોતાની મસ્તીમાં’ 

લહેરાઈ રહી છે. એ સૌંદર્યને મનુષ્ય માણે કે ન માણે, તેનાથી એ સૌંદર્યને કશો ફરક નથી પડતો.’

હેવલોકથી પાછા ફર્યા બાદ, કામે લાગી ગયા બાદ, ક્યારેક જીવનમાં કોઈ લોચો પડે, મગજ ચૂંથાય ત્યારે અચાનક પેલી દરિયાઈ સૃષ્ટિનું ર્દશ્ય મગજમાં ચમકારો કરે 

કે ‘હે ભાઈ, હે ઊંચાનીચા થતા જીવ, જરાક તો બારીની બહાર જો... 

જેમ એલિફન્ટ બીચના દરિયામાં તેમ આકાશમાં પણ 

જે અપાર રંગો દેખાય એ તો જો... 

અને જમીન પર ચારે તરફ પક્ષીઓ ગાઈ રહ્યાં છે, વૃક્ષો ડોલી રહ્યાં છે, 
પ્રાણીઓ સાહજિક જીવન જીવી રહ્યાં છે.
એ તમામ જીવોએ પણ આફતો, અગવડો વેઠવી પડતી હશે. 

છતાં, મનુષ્ય સિવાયનો ભાગ્યે જ કોઈ જીવ મનુષ્યની જેમ, ક્ષુલ્લક વાતે, 
લાંબું લાંબું વિચારીને દુ:ખી થતો હશે. 

સૃષ્ટિમાં ચોતરફ હિંસા, બીમારી, ભક્ષણ, મરણ હોવા છતાં 

છેવટે તો સૌંદર્યનું, શાંતિનું, ઉલ્લાસનું પલ્લું જ ભારે છે.’

આવા બધા ફિલોસોફિકલ વિચારો તમને આવે કે ન આવે, 

દરિયાઈ સૃષ્ટિ જોવામાં તમને ભારે માંહ્યલી મજા તો આવે જ આવે... 

એની ગેરંટી!

કપ એટલે કાનજી ને રકાબી તે રાધા

જગદીશ ત્રિવેદી /વ્યંગ વિશ્વ

 

ઊડતી રકાબીની શોધ કોણે કરી તે મને ખબર નથી 

કારણ કે હું વિજ્ઞાનનો માણસ નથી પરંતુ અજ્ઞાનનો માણસ છું 

પણ મારા ઘરના રસોડામાંથી ઘણીવાર ઊડતી રકાબી જોવા મળી છે.

 

પામર પુરુષ આગળ અશકત સ્ત્રીને વિજેતા સાબિત કરવા માટે કપરકાબી કાફી છે. 

આપણે રકાબીને કપ ઉપર ઊંધી ઢાંકીએ તો આખો કપ ઢંકાઇ જાય છે 

જ્યારે કપને રકાબીમાં ઊંધો વાળો તો પોણી રકાબી ઉઘાડી રહે છે 

એ સાબિત કરે છે કે ઘર તથા વર બંનેનું ઢાંકણ નાર છે.

સ્ત્રી લાજશરમ છોડે તો ધણી એને ઢાંકી શકતો નથી 

કારણ કે રકાબીબહેન સાવંત કે રકાબીબહેન શેરાવતનું ઢાંકણ થવાનું 

જગતના કોઇ કપભાઇનું કામ નથી.

 

 ચા પીધા પછી કપને ફેંકી દેવા 

એ તો ઉપયોગ કરીને ફેંકી દેવા જેવી અમાનવીય પ્રવૃત્તિ છે 

જે પશ્ચિમની દેન છે. 

યાદ રાખજો પૂર્વની સંસ્કૃતિ ઓઝલને સ્વીકારશે 

પણ ડિસ્પોઝેબલને સ્વીકારશે નહીં. ‘

 

 

ગણપતિબાપા સાથે એક મુલાકાત

રઈશ  મણિયાર 

પ્રભુ બોલ્યા,  

તારી સોસાયટીવાળા સસ્તા મહારાજ ઊંચકી લાવ્યા છે તે ‘સ’ના બદલે ‘શ’ બોલે છે. 

 ‘કરું તમારી શેવા’ એમ બોલે છે ત્યારે મને ખરેખર ડર લાગે છે કે 

હવે એ અસ્ત્રો લઈ મારી શેવ કરી નાખશે. 

કાલે જ મારા જે ભાવિક ભક્તે મારી સ્થાપના કરી એને હું મનોમન આશીર્વાદ આપતો હતો. 

ત્યાં જ એનાં મમ્મીએ બાળકને કહ્યું, “લોર્ડ ગણેશાને પ્રે કરી લો. બ્લેસિંગ્સ લઈ લો.” 

બાળકે માથું નમાવ્યું. મેં આશીર્વાદ આપવા માટે હાથ લાંબો કર્યો ત્યાં જ ખબર પડી 

કે બાળક બ્લેસિંગ માટે નહીં પણ લાડુ લેવા માટે નમ્યો હતો. 

લાડુ ખાતાં ખાતાં બાળકે પપ્પાને પૂછયું, “પપ્પા, ખરેખર કોઈનું માથું આવું હોય?” 

 પપ્પા બોલ્યા, “બેટા, આ તો રિલિજિયસ સિમ્બોલ છે.” 

બાળક બોલ્યો, “અચ્છા, હું તો સમજેલો કે આ સ્ટેટસ સિમ્બોલ છે.” 

પપ્પા લાડવો ઉપાડવા ગયા ત્યાં જ મમ્મી તાડુકી, 

“રહેવા દો, કાલે બ્લડ સુગર કરાવવાનું છે.”

આટલું બોલતાં ગણપતિબાપાને ડૂમો ભરાયો, 

 પછી આગળ એ ભક્તાણીએ શું કહ્યું ખબર છે? 

 મને બતાવીને, ટુ બી પ્રિસાઇઝ મારું પેટ બતાવી, પોતાના પતિને કહ્યું કે, 

“આપણે આમના જેવા નથી થવાનું સમજ્યા!”

મૂર્તિકારે જ્યારે મને રચ્યો ત્યારે મેં કહ્યું કે ધન્ય છે તારી ભક્તિ! 

તેં માટીમાંથી શ્રદ્ધાપૂર્વક-ભાવપૂર્વક મને અવતાર્યો.

એ બોલ્યો,”પ્રભુ, તમે પાછલું અડધું સાચું બોલ્યા, 

 મૂર્તિ રચવાના ધંધામાં શ્રદ્ધા જેવું તો ખાસ પોસાય નહીં, પણ ભાવ સારો મળે છે. 

આમ પણ એ બહેનને ત્યાં તો મને રોજ ધ્રાસકા પડે છે. 

એક તો એમના નોકરનું નામ પણ ગણેશ છે.

જોકે, નોકરને એ ગણેશ અને મને એ ગણેશા કહે છે. 

મારા નામની આવી દુર્દશા સાંભળી મારા મોંથી નીકળી ગયું, “હે રામ!’ 

 તો ભગવાન રામ ત્યાં જ રામા સ્વરૂપે પ્રગટ થઈ બોલ્યા, 

“આ લોકોએ મને ય રામમાંથી રામા બનાવી નાખ્યો તો તું તો બચ્ચું છે.”

(વાતનું વતેસર)

ફ્રોમ બોસ વિથ લવ...

અધીર અમદાવાદીનાં હાસ્ય લેખ

ફ્રોમ બોસ વિથ લવ...

ડિયર પિલ્લઈ,

તમે આજે તમારી મમ્મીને દવાખાને બતાવવા લઇ જવાના હોવાથી રજા લીધી હતી. મેં બપોરે તમારા ઘેર ફોન કર્યો ત્યારે તમારા પૂજ્ય માતુશ્રીએ ફોન ઉપાડ્યો હતો અને અમે લોકોએ પંદર મિનીટ સુધી આડીઅવળી વાતો કરી હતી. ઘણો મળતાવડો સ્વભાવ છે એમનો. એમની પાસેથી તમે ટાઈ બાઈ પહેરીને તૈયાર થઈને કોઈ કંપનીમાં ઇન્ટરવ્યુ આપવા ગયા હશો એવી માહિતી મળી હતી. તો તમને આ જોબ સર્ચ મુબારક. અને હા, યુનિયન રેમેડીના એચઆરમાંથી  મિસ. રીતુનો ફોન આવ્યો હતો. તમારી સ્માર્ટનેસથી તો એ ઈમ્પ્રેસ હતાં, પણ તમે કરંટ સેલરી બાર હજારને બદલે સોળ હજાર કહી હતી એટલે એણે મને ક્રોસ ચેક કરવા ફોન કર્યો હતો. બાય ધ વે એ રીતુ મારી ક્લાસમેટ હતી, એમ.બી.એ.માં !

તો પિલ્લાઈ, ઓલ ધ બેસ્ટ ફોર જોબ સર્ચ.

લી. તારો બાજ નજર (હવે એક્સ) બોસ

========================================

 

ફ્રોમ : બોસ

ટુ : ઓલ કોપી કેટ્સ

ગયા મહિને આપણાં ફ્લોરના ઝેરોક્સ મશીન પરથી લગભગ આઠ હજાર કોપી ઝેરોક્સ નીકળી છે. આમ વીકલી એવરેજ બે હજાર ઝેરોક્સ થઇ. પણ મઝાની વાત એ છે કે ગયા જુલાઈ મહિનાના ત્રીજા અઠવાડિયા દરમિયાન જ્યારે હું ફોરેન ટુર પર હતો એ અઠવાડિયામાં બે વાર મશીન ગરમ થઈને બગડી ગયું હતું. અને એ અઠવાડિયામાં જ લગભગ ચાર હજાર ઝેરોક્સ નીકળી છે. આ અંગે કંપનીના હિતેચ્છુ કર્મચારીએ (એને ચમચો કહી ન બોલાવવો) મારું ધ્યાન દોર્યું છે. તો કંપનીના ઝેરોક્સ મશીનને તમારા પૂજ્ય પિતાજીની મિલકત સમજી વાપરવાનું બંધ કરવા નમ્ર વિનંતી. આ મંથ એન્ડમાં હું નવા પ્રોજેક્ટ માટે બહાર જઉં તે દરમિયાન જો આ ટ્રેન્ડ ચાલુ રહેશે તો ઈન્ટરનેટ એનેબલ્ડ  સીસી ટીવી કેમેરા મૂકતા કંપની અચકાશે નહિ, અને આમ થવાથી તમે મફત ઝેરોક્સ કાઢવા સિવાય બીજું શું શું નહિ કરી શકો તે મારે તમને કહેવાની જરૂર છે ?

લી. શેરલોક બોસ

 

 

 

સમય કેટલું બધું ઝૂંટવી લે છે

 વીનેશ અંતાણી(ડૂબકી)

 

 

ગામડાં તૂટી રહ્યાં છે તે વાત નવી નથી. 

તે સત્ય જાણવા માટે સરકારી આંકડા કે નિષ્ણાતો દ્વારા કરવામાં આવતાં વિશ્લેષણની જરૂર નથી. અનેક કારણો છે, જેને લોકોના જીવન સાથે સીધો સંબંધ છે. 

જે લોકો ગામડામાં જન્મ્યા, ત્યાં જ ઊછર્યા અને પછી શહેરોમાં આવીને વસ્યા 

તેમાંના કેટલાય સંવેદનશીલ લોકોને 

એમના લોહી સાથે જોડાયેલી ગ્રામસંસ્કૃતિના થઇ રહેલા વિનાશની સ્થિતિ પીડાજનક લાગતી રહી છે. તે સંદર્ભમાં આપણા જાણીતા સર્જક મણિલાલ હ. પટેલે લખેલા નિબંધો વાંચી જવા જેવા છે. 

 

લુપ્ત થઇ રહેલાં ગામડાંની સાથે બીજું પણ કેટલું બધું લુપ્ત થઇ ગયું છે.

ગ્રામજીવનની સમગ્ર જીવનશૈલી સમયના ખપ્પરમાં હોમાઇ ગઇ છે. 

એ બધું જ એક સમયે આપણા લોહીમાં ધબકતું હતું. 

હવે શેઢો ભૂંસાઇ ગયો છે, પડસાળ ઊખડી ચૂકી છે, 

ફળિયું અને ચોતરો અને પાદરો નામશેષ થઇ ગયાં છે. 

‘ભળભાંખળું’ શબ્દની સાથે જોડાયેલો રાતના અંધકારમાંથી દિવસના અજવાળાની વચ્ચે 

ઉઘાડ પામતી પ્હો ફાટવાની વેળાનો આખો અનુભવ આપણે ખોઇ બેઠા છીએ.

મણિલાલભાઇનું ‘ભૂંસાતાં ગ્રામચિત્રો’ પુસ્તક પ્રકાશિત થયું ત્યારે મેં લખ્યું હતું તે યાદ આવે છે: ગામડું તૂટે છે ત્યારે માત્ર કોઇ સ્થળવિશેષ ભૂંસાયું હોતું નથી. 

તેની સાથે ગામડામાં માણવા મળતી ઋતુઓ, ઉત્સવો, 

લોકગીત, ફટાણાં, મામેરું-સીમંત-લગ્ન જેવા સામાજિક પ્રસંગો, 

વૃક્ષાલોક, પંખીઓ વગેરેની અવનવી સંસ્કૃતિ પણ અલોપ થઇ ગઇ છે 

તે વિશેની પીડા પણ જન્મે છે. 

તળપદના કેટલા બધા બળૂકા શબ્દો હવે ભુલાવા લાગ્યા છે. 

ગામડાના જીવનમાં જે પોતીકાપણું હતું તે હવે શહેરોમાં અનુભવવા મળતું નથી. 

જે બચ્યાં છે તે ગામડાં પણ શહેરી વાતાવરણનો ભોગ બનવા લાગ્યાં છે. 

નવી નવી શોધો, વિકાસ અને બદલાતી જીવનશૈલી આવકાર્ય છે, 

પરંતુ તે બધું જે રીતે આપણી પુરાતન અને સજીવ સંસ્કૃતિનો ભોગ લેતું રહે છે 

તે પરિસ્થિતિ જીવલેણ છે.

મારી બીજી પેઢીને પણ તે ગ્રામજીવનનો અનુભવ નથી. 

ત્રીજી પેઢી તો ભૌગોલિક રીતે માત્ર ગામડાંથી નહીં, ગુજરાતની સંસ્કૃતિથી પણ દૂર નીકળી ચૂકી છે. વાતવાતમાં એવા કેટલાય ગુજરાતી-તળપદા શબ્દોની તો વાત જ જવા દો-

મારી અને આપણી ત્રીજી પેઢીનાં સંતાનોના કાને પડે છે 

ત્યારે તેના કોઇ અર્થ એમના સુધી પહોંચતા નથી. 

હું ‘કૂવો’ કહેતાં એમના ચિત્તમાં કૂવા વિશેનું કોઇ ચિત્ર ઊભું કરી શકતો નથી.

ભાદરવો બેસે ને મારા મનમાં મારા ગામમાં ભરાતા મેળા ઊભરાવા માંડે. 

મારો નિજી અનુભવ હું એમનામાં પ્રત્યક્ષ કરી શકતો નથી. 

નવમા ધોરણમાં ભણાવાતા હિન્દીના પાઠ્યપુસ્તકનો ‘ધૂલ’ નામનો નિબંધ 

હું મારા પૌત્રને સમજાવતો હતો ત્યારે તેમાં વારંવાર આવતા ‘ગોધૂલિ’ શબ્દની આછી ઝાંય પણ 

હું તેના સુધી પહોંચાડી શક્યો નહોતો. 

થોડા દિવસો પહેલાં નવરાત્રિ ગઇ ત્યારે હું મારા મનમાં ગરબી ‘ખૂંદતો’ હતો 

અને મારા પછીની પેઢીનાં સંતાનો પશ્ચિમી વાધ્યોની તાલે ‘ડાન્સ’ કરતાં હતાં.

ઘણું બધું દેખાતું બંધ થાય અને નવું નવું દેખાવાની શરૂઆત થાય 

તેમાંથી જ કદાચ સમયનું વીતવું એટલે શું તે સત્ય સમજી શકાય છે. 

સમજાય છે કે કશુંક વિલોપાયું છે તો કશુંક નવસર્જન પણ થયું છે. 

તેમ છતાં ક્યારેક મિત્ર મણિલાલ હ. પટેલ એમના એક નબિંધમાં જેમ કરગરી ઊઠ્યા હતા તેમ કરગરી ઊઠવાનું મન તો થઇ જ આવે છે: 

‘હે આથમવા જતી વીસમી સદી, 

મને આપી શકે તો મારું ગામ-હતું એવું અસલ ગામ-પાછું આપતી જા.’

ભૂમિતિ શિક્ષકનો પ્રેમપત્ર 

(વાતનું વતેસર)

ડો. રઈશ મનીઆર

શાળામાં રિસેસ પછી ભૂમિતિનો પિરિયડ ન રાખવો જોઈએ એટલા માટે ભૂમિતિનો પિરિયડ રિસેસ પછી રાખવામાં આવે છે!

ત્રિકોણ સમોસાં કે ગોળ બટાકાવડાં કે ચોરસ સેન્ડવિચ આત્મસાત્ કર્યા પછી ભૂમિતિમાં શીખવાનું શું બાકી રહે? એમ વિચારી વિદ્યાર્થીઓ ઊંઘી જાય છે. પછી ભૂમિતિ શિક્ષક ભૂમિતિ શીખવે છે.

ભૂમિતિનો પ્રોબ્લેમ એ છે કે એ વિદ્યાર્થીઓને પ્રેમ કરવાની ઉંમરે પ્રમેય શીખવવા માગે છે.

ભૂમિતિ ભણી વિદ્યાર્થીઓ એટલું જ શીખે છે કે કશું પણ સાબિત કરવું હોય તો ન સમજાય એ રીતે જ કરવું.

હસુભાઈ પુત્રને ભૂમિતિ શીખવી રહ્યા હતા ત્યારે જ એમને ખ્યાલ આવ્યો કે પત્નીની સરખામણીમાં એમનું જીવન પ્રમેય જેવું છે. હંમેશાં ઊંધીચત્તી રીતે કશું સાબિત જ કર્યા કરવું પડે.

જ્યારે હેમાબહેનનું જીવન પૂર્વધારણા જેવું છે. જે કહું તે માની જ લેવાનું કોઈ મગજમારી નહીં.

ભૂમિતિ ભલે નીરસ હોય પણ ભૂમિતિ શિક્ષકો ઘણી વાર રસિક હોય છે.

પ્રેમિકા જાડી થઈ ગઈ એમ કહેવાને બદલે એ કહે છે તારી લંબાઈ અને પહોળાઈનો ગુણોત્તર વેગપૂર્વક ઘટી રહ્યો છે.

તું લંબચોરસમાંથી સમબાજુ થઈ રહી છે.

આ ભાષાનો વધુ લહાવો લેવો હોય તો

કિરણભાઈ અડધિયા નામના ભૂમિતિ શિક્ષકે એમની પ્રેમિકા બિંદુબહેન વ્યાસને લખેલો પત્ર વાંચો.

પ્રિય બિન્દુ,

પ્રિયે! તને યાદ છે, તારી બર્થડે પર મેં તને શહેરના સમબાજુ ચતુષ્કોણ પર એટલે કે ચોક પર શંકુ આકારના ખાદ્ય પાત્રમાં અનિયમિત આકારનો શીતલ ઘન તરલ પદાર્થ (આઈસક્રીમ) ખવડાવ્યો હતો ત્યારે પ્રેમથી તારી તરફ તાકતાં રહેવાને બદલે એ શંકુનું ઘનફળ માપવામાં વ્યસ્ત થઈ ગયો હતો ત્યારે તું ત્રણ દિવસ સુધી રીસાઈ ગઈ હતી. અને તને મનાવવા મેં તને ગિફ્ટ બોક્સ આપતાં તારા મુખ પર ખુશીનાં અર્ધવર્તુળો રચાઈ ગયાં હતાં, પરંતુ ગિફ્ટ ખોલતાં અંદરથી ફરી એક વાર કંપાસબોક્સ નીકળતાં તું ત્રણ મહિના માટે રીસાઈ ગઈ હતી. મારા મિત્રો હવે મને સલાહ આપે છે કે ફરી વાર મોટો કંપાસ ગિફટ આપ. જેથી તું ત્રણ વર્ષ માટે અબોલા લઈ લે તો મારું પીએચડી પૂરું થાય. પણ મારું મન કહે છે પીએચડી એટલે કે પ્યાર હોને દે. પણ આ વાત મારા મિત્રોને નહીં સમજાય.

તને કેન્દ્રમાં રાખીને ચક્રાકારે ભ્રમણ કરતો હોવાથી મારા મિત્રો મને ચક્રમ કહે છે એનો મને અફસોસ નથી. ક્યારેક તારી નજીક આવવાના મારા બધા પ્રયાસો તારી સહેલીઓ જયા, વિજયા અને રજિયા જેમને સમૂહમાં હું ત્રિજ્યા તરીકે ઓળખું છું તેઓ વિફળ બનાવે છે. એનાથી પણ હું હિંમત નથી હારતો અને પરિઘ પકડી રાખું છું, તારી ઉપર લંબ બની મંડરાતો પેલો લમ્બૂ અને તને નમીનમીને તારી સાથે સ્પર્શરેખા રચવા મથતો પેલો નમન, આ બંને તને મધ્યમમાં રાખી ૯૦ અંશનો ખૂણો બનાવી બેઠા છે એ દૃશ્ય પણ સાવ સામેથી નિઃસહાય કર્ણની જેમ જોવાની હામ અત્યારે તો મારામાં છે. પણ યુકલીડના સોગંદ, જે દિવસે મારા ગુસ્સાનું ક્ષેત્રફળ મારી ધીરજની પરિમિતિ કરતાં વધી જશે ત્યારે સાવ એકલે હાથે માત્ર પરિકરને સહારે એમનો સામનો કરી એમને અનંતબિંદુ સુધી ભગાડીને જ જંપીશ.

છેલ્લા ૩ મહિના અને ૧૪ દિવસથી મારી તો જિંદગી પાઈ અને હાથાપાઈની વચ્ચે પસાર થઈ રહી છે. હું તને સાચો પ્રેમ કરું છું એવું પક્ષ સાધ્ય અને સાબિતિ સહિત પુરવાર કરવા છતાં કટાયેલા કાટકોણ જેવો તારો ભાઈ મને જોતાં જ ભારે ઘનફળવાળા પથ્થરો વડે મારી ભૂમિતિ બગાડવાની ધમકી આપે છે. એને ખબર નથી કે અગાઉ જ્યારે હું પેલી બેવફા રેખાના પ્રેમમાં હતો ત્યારે આપાતકોણની જેમ ત્રાટકેલા એના ભાઈએ મારા જમણા બાહુની અસ્થિરેખાનું વિખંડન એટલે કે ફ્રેકચર કરી મારા હાથને ત્રિકોણાકાર ઝોળીમાં મુકાવી દીધો હતો તે છતાં રેખાને બીજો બબૂચક મળી ગયો ત્યાં સુધી એના અને મારા ઘર વચ્ચેના અંતરની રોજ માપણી કરી હતી.

ભાવાર્થ એ જ કે મારો પ્રેમ પ્રમેય જેટલો પ્રેમાળ અને નિર્મેય જેટલો નિર્મળ છે. એક દિવસ જાન લઈ તારા આંગણે આવીશ. જાનમાં કોણ આવશે? ત્રિકોણ, ચતુષ્કોણ પંચકોણ, બહિષ્કોણ, અંતઃકોણ..બીજું કોણ? પાયથાગોરસની સાક્ષીએ સાત વાર વર્તુળાકાર ગતિ કરી તારી સાથે લગ્ન કરીશ, હનીમૂન પર તને જંતરમંતર લઈ જઈશ અને પછી પિરામિડ આકારના ઘરમાં આપણે સુખેથી જીવન વીતાવીશું. આપણાં બાળકો ક્ષિતિજ અને વલય ફૂટપટ્ટી અને કોણમાપક વડે ધિંગામસ્તી કરતાં હશે. કામવાળી જ્યારે નળાકાર આકારના પાત્રમાં ગોળાકાર ફળનો રસ લઈને આવશે ત્યારે એ નળાકાર પાત્રનું ઘનફળ માપવાની આદત હું ભૂલી ચૂક્યો હોઈશ.

લિખિતંગ (ખરેખર તંગ)

તને પામી સંપૂર્ણ થવા માંગતો

અડધિયા કિરણ

ગુડનેસ @ આપણી ફુરસદે!

Small સત્ય, મુકેશ મોદી

આપણે અન્ય પાસેથી મદદ કે સમયની અપેક્ષા રાખતાં હોઇએ છીએ આપણી જરૂરિયાતે 

અને આપણે અન્યને મદદ કરવા, એની પ્રત્યે ‘ગુડનેસ’ દર્શાવવા તૈયાર હોઇએ છીએ 

આપણી ફુરસદે !

આપણે અન્ય તરફ સારપ એની જરૂરિયાતે બતાવીએ છીએ 

કે આપણી ફુરસદે? 

આપણા ટાઇમ-મેનેજમેન્ટમાં, 

આપણા મિત્રો, સ્નેહીઓ માટે એની જરૂરિયાતે સમય ફાળવવાની બાબત ધ્યાનમાં લઇએ છીએ? 

એક જલ્દીથી ન પકડાય એવી માનસિકતા ડેવલપ થઇ રહી છે, 

‘આપણી ફુરસદે ગુડનેસની’. 

સાચો મિત્ર/સ્નેહી કોને ગણવો એ જો સમસ્યા હોય 

તો એ જોવું કે 

એની તમારા માટેની ગુડનેસ એની ફુરસદે છે કે તમારી જરૂરિયાતે? 

દિવ્ય ભાસ્કર /કળશ આખો લેખ વાંચવા અહીં ક્લિક કરો.   

 

પોતાને ભવિષ્યમાં તિહાર જેલમાં જોતાં સાંસદો નો ઠરાવ ! જેલમાં ફોર બેડરૂમના લકઝુરિયસ ફલેટ બનશે !

લોલમ-lol - અધીર અમદાવાદી
એક સંસદ સભ્યે નામ ન આપવાની શરતે જણાવ્યું હતું કે 
તિહાર જેલ અપગ્રેડેશન પ્રોજેક્ટને ટોચના નેતાઓનું સમર્થન છે 
અને વિવિધ પક્ષો દ્વારા આ અપગ્રેડેશન પ્રોજેક્ટ માટે સલાહ સૂચનો પણ આપવામાં પણ આવ્યાં છે. 
કોર્પોરેટ ગૃહોનું પીઠબળ ધરાવતાં એક પક્ષે તો તિહાર જેલને અતિ આધુનિક 
ફાઇવસ્ટાર હોટેલ કેટેગરીમાં ફેરવી નાખવા માટે પબ્લિક પ્રાઇવેટ પાર્ટનરશિપના ધોરણે કામ કરવા 
એક કોર્પોરેટ એમઓયુ કરવા તૈયાર છે એવો 'એક્સપ્રેશન ઓફ ઇન્ટરેસ્ટ' પત્ર પણ રજૂ કર્યો હતો.
આ કમિટીની સ્થાયી સલાહકાર સમિતિમાં મેમ્બર તરીકે તિહાર જેલમાં હોય 
તેવા સંસદ સભ્યનો સમાવેશ કરવાની ભલામણનો સ્વીકાર કરવામાં આવ્યો હતો. 
અને તાત્કાલિક સર્વાનુમતે કલમાડીને આ કમિટીમાં સમાવવામાં આવ્યા હતા.

આમાં સો કરોડ સુધીનાં કૌભાંડ કરનારને ટુ બેડરૂમ, 
એક હજાર કરોડ સુધીનાં માટે થ્રી બેડરૂમ 
અને એક હજાર કરોડથી ઉપરના કૌભાંડકારીને ફોર બેડરૂમ ફલેટ એલોટ કરવા માટે 
જરૂરી બંધારણીય ફેરફારનો ઠરાવ ચોમાસુ સત્રમાં પસાર કરી દેવામાં આવશે.

આખો લેખ વાંચવા અહીં ક્લિક કરો

    

લેખક ના બ્લોગ પર જવા અહીં ક્લિક કરો

શ્રાદ્ધ ના ભોજન ની કથળતી ક્વોલીટી પર એક કાગડા નો કકળાટ !

લોલમ-lol - 

અધીર અમદાવાદી

સંદેશ  

તાજેતરમાં મરનાર ઘણાં ડોસા-ડોસીઓને 

પિઝા, ભાજીપાઉંથી લઈને પાણીપૂરી જેવી આઇટમ ભાવતી હોવાં છતાં 

અફસોસ એ વાતનો છે કે કાગવાસમાં કોઈ અમને પિઝા નથી નાખતું. 

સૌરાષ્ટ્ર તરફના અમારા મિત્રો પણ કહે છે કે કાગવાસમાં કોઈ ગાંઠિયા નાખતું નથી !

તમે નહીં માનો, પણ અમારે આ બધો હિસાબ તમારા વડીલોને આપવો પડે છે.

 શ્રાદ્ધપક્ષ પતે એટલે અડધો દિવસ રજા રાખી અમે રિપોર્ટ તૈયાર કરીએ છીએ. 

એ રિપોર્ટ પહોંચે એટલે મહિના સુધી તો ઉપર ધમાચકડી મચી જાય છે !

આખો લેખ વાંચવા અહીં ક્લિક કરો

    

લેખક ના બ્લોગ પર જવા અહીં ક્લિક કરો

કાઠિયાવાડ કે ગાંઠિયાવાડ !

 મસ્તીનાં પૂર - સાંઈરામ દવે

(સંદેશ-અર્ધ સાપ્તાહિક )

                                સાંજ પડયે દોઢ કરોડના ચા-ગાંઠિયા ફાકી જતા અમે બધાય 

કોઈ પણ ડખાનું સમાધાન ચા-ગાંઠિયાથી કરીએ છીએ 

ને વળી કોઈ ચા-ગાંઠિયાનો વિવેક ન કરે તો ડખો પણ કરીએ છીએ !

મારા ગોંડલ ગામમાં ચંદુ નામે એક ભુક્કા કાઢી નાખે એવો ગાંઠિયાવાળો વસે છે. 

રોજ રાત્રે અમારા જેવા કેટલાય નિશાચરો 

અને ભ્રમણ નક્ષત્રમાં જન્મેલા અતૃપ્ત જીવોની ભૂખને ચંદુના ગાંઠિયાથી મોક્ષ મળે છે. 

ઐશ્વર્યાના પોસ્ટર પાસેથી નીકળો અને જેમ એને ટીકી ટીકીને જોવી જ પડે 

એવી જ મોહકતા ચંદુના ગાંઠિયામાં છે. 

એની રેંકડી પાસેથી નીકળો એટલે ગાંઠિયા ખાવા જ પડે ! 

આ મારી ચેલેન્જ છે અને અનુભવ પણ !

મારી તો કલ્પના છે કે, ઇ.સ. ૨૦૨૦માં ભારત સરકાર 

બસ્સો કરોડની ગાંઠિયાની યોજના વહેતી મૂકે તો નવાઈ નહીં. 

વિશ્વના તમામ દેશોમાં ગુજરાતના ગાંઠિયા એક્સપોર્ટ કરવા માટે 

કેબિનેટમાં ચટણીમંત્રી, મરચાંમંત્રી અને ગાંઠિયા વિકાસમંત્રીની નિમણૂક થશે !

હું આપું ગામડાં બે-ચાર, દિલને મોજ આવે છે,

કે ચંદુ તું વણેલા ગાંઠિયા એવા બનાવે છે.

                                 આખો લેખ વાંચવા અહી ક્લિક કરો.... 

કાગડા કોમ્યુનિટીનો પિતૃપદેથી V.R.S લેવાનો નિર્ણય !

મસ્તીનાં પૂર - સાંઈરામ દવે

(સંદેશ-અર્ધ સાપ્તાહિક )

તમે માણસો કયા બેઇઝ ઉપરથી અમને પિતૃઓ ગણો છો? 

આ મુદ્દે અમારા પક્ષીસમાજમાં ખૂબ મોટા ઝઘડાઓ થઇ ગયા છે. 

એક તો એકેય બાજુથી તમે લોકો કાગડા જેવા લાગતા નથી. 

કાગડા હોવાનો પ્રથમ નિયમ એ છે કે જેવા અંદર હો એવા જ બહાર દેખાવું પડે, 

અને જે ગુણ તમે કદી આત્મસાત્ કરી શકતા નથી. 

ઊલટાનું તમે તો સફેદ કપડાં પહેરીને કાળા ધંધા આદરો છો. જે ગુણ બગલા સાથે મળતો આવે છે. 

તો આપ સર્વે મનુષ્ય સમાજને વિનંતી છે કે બગલા અથવા વાંદરાને આપ ખીર ખવડાવો ! 

 તમારા પિતૃઓની તો ખબર નથી 

પરંતુ ગયા ભાદરવે તમારી ભેળસેળવાળી ખીરથી 

અમારા ૨૧૫ જેટલા કાગડાઓ અવસાન પામીને પિતૃ થઇ ગયા !

આખો લેખ વાંચવા અહી ક્લિક કરો.... 

ગગનવાલા મિસ્ટર જીઓડી જો ધારતે

બુધવારની મારી સવાર દિવ્ય ભાસ્કરની કળશ પૂર્તિ સાથે, 

અને એમાય ખાસ તો મધુ રાય સાથે ગુજરે છે.  

ગગનરાય ગગનવાલા ની કલમ અને કોલમના 'હમો' કાયલ છીએ. 

શબ્દ-ભાષા અને મૂડને આ માણસ જે રીતે રમાડે છે 

એ જોઇને હમો મોં મા ચા ને નાસ્તાને બદલે આંગળા નાંખીએ છીએ. 

તાજેતરમાં એમના બહુ જ ગમેલા લેખો ની લીંક્સ અહીં મૂકી છે .. 

ટ્વીન્કલ ટ્વીન્કલ ગગનલાલ

એટલે બટ નેચરલી છે કે 

ગગનવાલાનાયે ગગનવાલા મિસ્ટર જીઓડી ધારતે 

તો હમે કેબીસીનું હોષ્ટિંગ કરતા હોતે 

ને કરોડોનું કોષ્ટિંગ હોય તેવી મૂવીઝોમાં સંજીવકુમારની ઓપોઝમાં ડાયલોગગીરી કરતા હોતે, 

યા તો હેમાના સોલ્ડરમાં કે વહીદાની વેઇષ્ટમાં હેન્ડ મૂકીને બોલડાન્સ કરતા હોતે. 

ગગનવાલાને આમ એક્ટિંગ બેકટિંગનો હોબી બિગિનિંગથી, ઓકે?  

લખવામાં ટાઇમ વેષ્ટ ન કરેલ હોત તો અમિતાભ-બમિતાભ ટાઇપ શુપર સ્ટાર બની ચૂક્યા હોત. અમારા બેષ્ટફ્રેન્ડ રાધેશ્યામ શર્માએ તો ટોક વિધિન ટોકમાં 

એકવાર રંગતરંગ પેપરમાં બી આલી દીધેલું કે 

અમે ફિલ્મ લાઇનમાં એન્ટ્રી લીધી હોત તો અમિતાભની છુટ્ટી કરાવી દીધી હોત. 

પણ સપોઝ કે રાધેશ્યામે ફ્રેન્ડશીપમાં તેમ લખ્યું હોય, 

કે રાધશ્યામ પોતાને માટે બી તેમ જ બિલીવ કરતા હોય, 

કેમ કે તે કવિ છે ને કવિ-પીપલ તો, યુ નોવ ને, કે એગઝાઝર બહુ કરે.

કલકત્તાની સ્કૂલ ફાઇનલ પરીક્ષામાં હમને હિન્દીમાં ૭૪ ટકા માર્ક આવેલા. 

અગેન, હિન્દીમાં અમે ને બદલે હમે કહેવાય છે તેથી હમે આ આરટિકલમાં હેમ કરીશું. 

મોરોવર, હમે રાષ્ટ્રભાષા કોવિદ છિયેં. 

ને એકવાર કલકત્તાના ખાદી ગ્રામોદ્યોગ ભવનમાં 

દિલીપકુમાર ખાદીના શૂટ પાટલૂન બાય કરવા આવેલા, 

અને અમે બે લોટોફ પબલિકની સાથે તેમને જોવા ગયેલા. 

ગગનવાલાએ એક્ચ્યુલી પોતે પર્સનલી એક નાટકમાં 

બિગશોટ કૈલાસ પંડ્યા અને દામિની મહેતાની પેરની ઓપોઝમાં 

બહુ ઓસ્સમ રોલ કરેલ 

પણ કૈલાસભાઇની જેલ્શીના કારણે 

તે નાટક કાઇન્ડોફ ફેલ થયેલ. 

પછી બીજું નાટક લખીને અમે કહેલ કે અમને આમાં હીરોનો રોલ આપો 

તો સેઇમ જેલ્શીથી કૈલાસભાઇએ તે નાટક કરવાનું લેટ ગો કરેલ.

આખો લેખ વાંચવા અહી ક્લિક કરો