Przejdź do zawartości

Kopalnia ropy naftowej w Bóbrce

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Muzeum Przemysłu Naftowego i Gazowniczego im. Ignacego Łukasiewicza w Bóbrce
Muzeum Nafty i Gazu
Ilustracja
Wieże wiertnicze w muzeum w Bóbrce
Państwo

 Polska

Miejscowość

Bóbrka

Adres

Bóbrka, ul. Kopalniana 35, 38-458 Chorkówka

Data założenia

23 maja 1961

Zakres zbiorów

wydobycie ropy i gazu

Dyrektor

Barbara Olejarz

Położenie na mapie gminy Chorkówka
Mapa konturowa gminy Chorkówka, po prawej nieco na dole znajduje się punkt z opisem „Muzeum w Bóbrce”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, na dole po prawej znajduje się punkt z opisem „Muzeum w Bóbrce”
Położenie na mapie województwa podkarpackiego
Mapa konturowa województwa podkarpackiego, po lewej nieco na dole znajduje się punkt z opisem „Muzeum w Bóbrce”
Położenie na mapie powiatu krośnieńskiego
Mapa konturowa powiatu krośnieńskiego, w centrum znajduje się punkt z opisem „Muzeum w Bóbrce”
Ziemia49°37′04″N 21°42′26″E/49,617778 21,707222
Multimedia w Wikimedia Commons
Strona internetowa

Kopalnia ropy naftowej w Bóbrce, obecnie Muzeum Przemysłu Naftowego i Gazowniczego im. Ignacego Łukasiewicza – otwarta w 1854 i nadal działająca, kopalnia ropy naftowej w Bóbrce w Gminie Chorkówka, koło Krosna. Jej założycielami byli Ignacy Łukasiewicz, Tytus Trzecieski i Karol Klobassa-Zrencki.

Charakterystyka

[edytuj | edytuj kod]

Była to pierwsza na świecie kopalnia, w której wydobywano ropę naftową[1]. Pośrodku kopalni stoi kamienny obelisk ustawiony przez I. Łukasiewicza w 1872 na pamiątkę jej założenia. W 1982 odsłonięto popiersie twórcy polskiego przemysłu naftowego Ignacego Łukasiewicza.

Twórcą i współzałożycielem pierwszego w Europie skansenu naftowego – muzeum w Bóbrce był inż. Adam Hoszowski, a także inż. Górka[2][3][4].

W 2018 kopalnia została wpisana na listę pomników historii w ramach akcji „100 Pomników Historii na stulecie odzyskania niepodległości”[5].

Szyby Franek i Janina

[edytuj | edytuj kod]

W latach 1854–1880 wydrążono tu ręcznie ponad 60 szybów, o głębokości od kilku do 150 metrów. Szyby, inaczej kopanki, Franek i Janina powstały ok. 1860 roku. Franek miał ok. 50 metrów, a wykopana później Janina – 132 metry głębokości.

Zabytki muzealne

[edytuj | edytuj kod]

Najcenniejsze zabytki w zbiorach muzeum[6]:

Pochodzące z czasów Ignacego Łukasiewicza
  • Obelisk ufundowany w 1872 roku przez Ignacego Łukasiewicza.
  • kopanka Franek, wykonana ręcznie około 1860 roku do głębokości 20 m,
  • kopanka Janina; ręcznie wykopana do głębokości 95 m, a następnie pogłębiona wiertnicą ręczną do głębokości 156 m; do dziś jest eksploatowana.
  • warsztat mechaniczny z 1864 roku, o konstrukcji drewnianej, który służył do obsługi wierceń metodą udarową. Znajdują się w nim najprostsze maszyny obróbcze
  • Budynek Administracyjny kopalni tzw. Dom Łukasiewicza z 1864 roku, w którym zorganizowano ekspozycję apteczną. Prezentowane są tam również słuchowiska poświęcone historii odkrycia nafty i założenia kopalni ropy naftowej w Bóbrce. W budynku zgromadzono kolekcję lamp naftowych, fotografii oraz ekspozycję geologiczną.
  • drewniana kuźnia kopalniana z 1856 roku; we wnętrzu znajdują się dwa paleniska zbudowane z cegły, podsycane za pomocą skórzanego miecha z lat 1890-1895; wyposażona jest w stare narzędzia kowalskie;
  • zrekonstruowana wiertnica ręczna z 1862 roku, służąca do wiercenia metodą udarową płytkich otworów.
Pozostałe
  • kotłownia z końca XIX wieku o konstrukcji drewnianej, która dostarczała parę wodną do napędu urządzeń kopalnianych. W kotłowni znajduje się kocioł płomienicowy.
  • wiertnica typu kanadyjskiego z 1885 roku, napędzana lokomobilą parową.
  • wiertnica udarowa typu Bitków z 1923 roku.
  • urządzenia wiertnicze typu SM;
  • urządzenia wiertnicze obrotowe typu Trauzl, OP-1200, N1400S;
  • pompy, sprężarki dawnej konstrukcji;
  • kieraty do grupowego pompowania odwiertów;
  • zbiór gazomierzy domowych i przemysłowych;
  • aparatura laboratoryjna;
  • zbiór narzędzi do wierceń obrotowych.

Galeria

[edytuj | edytuj kod]

Zobacz też

[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

[edytuj | edytuj kod]
  1. ↑ Andrzej Kozłowski: Kalendarium Polskiego Przemysłu Naftowego. Wydział Geologii Uniwersytetu Warzawskiego, 10 października 2003. [dostęp 2009-08-23].
  2. ↑ Skansen naftowy – w Bóbrce. „Nowiny Rzeszowskie”, s. 4, Nr 213 z 7 września 1962.
  3. ↑ Jan Grygiel. Śpiew na wieży. „Nowiny”, s. 4, Nr 69 z 11 marca 1973.
  4. ↑ Adam Hoszowski. Nekrolog. „Nowiny”, s. 7, Nr 278 z 15 grudnia 1975.
  5. ↑ 100 Pomników Historii na 100-lecie odzyskania niepodległości MKiDN – 2018 [online] [dostęp 2019-02-20].
  6. ↑ O muzeum [online], Muzeum Przemysłu Naftowego i Gazowniczego im. Ignacego Łukasiewicza w Bóbrce [dostęp 2026-05-15].

Linki zewnętrzne

[edytuj | edytuj kod]
Źródło: „https://pl.wikipedia.org/w/index.php?title=Kopalnia_ropy_naftowej_w_Bóbrce&oldid=80983554”