Joachim Denisko
Joachim Mokosiej Denisko (ur. ok. 1756, zm. ok. 1812) – szlachcic wołyński, oficer, z przekonań jakobin, brygadier w insurekcji kościuszkowskiej. Komisarz cywilno-wojskowy powiatu krzemienieckiego.
W lipcu 1794 zasłużył się w potyczce pod Krzemieńcem[1.1]. Po ucieczce do Warszawy mianowany brygadierem, organizował kadry kawalerii narodowej. 24 października 1794 pojawił się na Wołyniu w sile 80 kawalerzystów i 25 pieszych; ścigany przez Rosjan i Austriaków przekroczył granicę turecką[1.2].
Na terenie Turcji przygotowywał kolejne powstanie. Współdziałał z Centralizacją Lwowską. W 1797 wkroczył na czele małego oddziału (ok. 200 osób) na Bukowinę. Pokonany przez wojsko austriackie i milicję chłopską 30 czerwca pod Dobronowicami, zbiegł do Turcji. Odrzucił ofertę służby w Legionach Polskich[2][3]. W 1798 uzyskał amnestię w Rosji i zwrot skonfiskowanego mienia, następnie służył Rosjanom. Zmarł w Petersburgu.
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- Dariusz Ostapowicz: Boreml 1831. Warszawa: Bellona, 2010. ISBN 978-83-11-11708-2.
- ↑ Kronika Polski, (red.) A. Nowak, Wydawnictwo Kluszczyński, Kraków 2005, s. 399.
- ↑ Kronika powstań polskich 1794-1944, Marian B Michalik (red.), Eugeniusz Duraczyński (oprac.), Warszawa: Wydawnictwo Kronika, 1994, s. 58, ISBN 83-86079-02-9, OCLC 834009097.