ortak

Albanian

Etymology

Borrowed from Ottoman Turkish اورتاق (ortak, “partner, associate”).

Pronunciation

• IPA^(key): [ɔɹˈtak]

Noun

ortak m (plural ortakë, definite ortaku, definite plural ortakët)

1. partner, associate

Declension

Declension of ortak

	singular		plural
	indefinite	definite	indefinite	definite
nominative	ortak	ortaku	ortake	ortaket
accusative		ortakun
dative	ortaku	ortakut	ortakeve	ortakeve
ablative			ortakesh

References

• Bufli, G.; Rocchi, L. (2021), “ortak”, in A historical-etymological dictionary of Turkisms in Albanian (1555–1954), Trieste: Edizioni Università di Trieste, page 344

Serbo-Croatian

Etymology

Borrowed from Ottoman Turkish اورتاق (ortak).

Pronunciation

• IPA^(key): /ǒrtaːk/
• Hyphenation: or‧tak

Noun

òrtāk m anim (Cyrillic spelling о̀рта̄к)

1. (Bosnia, Serbia, Montenegro) partner, associate (in business)
2. (Bosnia, Serbia, Montenegro) accomplice
3. (colloquial, Bosnia, Serbia, Montenegro) friend, mate

Declension

Declension of ortak

	singular	plural
nominative	òrtāk	ortáci
genitive	ortáka	ortaka
dative	ortaku	ortacima
accusative	ortaka	ortake
vocative	ȍrtāče	ortaci
locative	ortaku	ortacima
instrumental	ortakom	ortacima

Further reading

• “ortak”, in Hrvatski jezični portal [Croatian language portal] (in Serbo-Croatian), 2006–2026

Turkish

Etymology

Etymology tree

Proto-Turkic *or-der.

Proto-Turkic *ortuk

Old Anatolian Turkish اورتاق (ortaq)

Ottoman Turkish اورتاق (ortak)

Turkish ortak

Inherited from Ottoman Turkish اورتاق (ortak), ultimately from Proto-Turkic *orta (“middle”), from the verb *or-. Compare orta.

Pronunciation

• IPA^(key): /oɾˈtak/

• Audio:

  (file)

• Audio:

  (file)

• Hyphenation: or‧tak

Noun

ortak (definite accusative ortağı, plural ortaklar)

1. each of those who work together and are associated with one another by a common interest, partner, associate

   Synonyms: şerik, partner

2. co-wife

   Synonym: kuma

Declension

Declension of ortak

singular plural nominative ortak ortaklar definite accusative ortağı ortakları dative ortağa ortaklara locative ortakta ortaklarda ablative ortaktan ortaklardan genitive ortağın ortakların Possessive forms nominative singular plural 1st singular ortağım ortaklarım 2nd singular ortağın ortakların 3rd singular ortağı ortakları 1st plural ortağımız ortaklarımız 2nd plural ortağınız ortaklarınız 3rd plural ortakları ortakları definite accusative singular plural 1st singular ortağımı ortaklarımı 2nd singular ortağını ortaklarını 3rd singular ortağını ortaklarını 1st plural ortağımızı ortaklarımızı 2nd plural ortağınızı ortaklarınızı 3rd plural ortaklarını ortaklarını dative singular plural 1st singular ortağıma ortaklarıma 2nd singular ortağına ortaklarına 3rd singular ortağına ortaklarına 1st plural ortağımıza ortaklarımıza 2nd plural ortağınıza ortaklarınıza 3rd plural ortaklarına ortaklarına locative singular plural 1st singular ortağımda ortaklarımda 2nd singular ortağında ortaklarında 3rd singular ortağında ortaklarında 1st plural ortağımızda ortaklarımızda 2nd plural ortağınızda ortaklarınızda 3rd plural ortaklarında ortaklarında ablative singular plural 1st singular ortağımdan ortaklarımdan 2nd singular ortağından ortaklarından 3rd singular ortağından ortaklarından 1st plural ortağımızdan ortaklarımızdan 2nd plural ortağınızdan ortaklarınızdan 3rd plural ortaklarından ortaklarından genitive singular plural 1st singular ortağımın ortaklarımın 2nd singular ortağının ortaklarının 3rd singular ortağının ortaklarının 1st plural ortağımızın ortaklarımızın 2nd plural ortağınızın ortaklarınızın 3rd plural ortaklarının ortaklarının Predicative forms singular plural 1st singular ortağım ortaklarım 2nd singular ortaksın ortaklarsın 3rd singular ortak ortaktır ortaklar ortaklardır 1st plural ortağız ortaklarız 2nd plural ortaksınız ortaklarsınız 3rd plural ortaklar ortaklardır

Adjective

ortak

1. pertaining to or belonging to more than one person or thing, common, shared; formed through the participation of more than one person, joint

   Synonym: müşterek

Derived terms

• çok ortaklı
• dert ortağı
• iktidar ortağı
• ortak bölen
• ortak çarpan
• ortak dil
• ortak dolaylı tümleç
• ortak etmek
• ortak fark
• ortak gemisi yürümüş, elti gemisi yürümemiş
• ortak gider
• ortak hesap
• ortak kat
• ortak mülkiyet
• ortak nesne
• ortak olmak
• ortak ölçülmez sayılar
• ortak özne
• ortak payda
• ortak yapım
• ortak yaşama
• ortak yönetim
• ortak yüklem
• ortak zarf tümleci
• ortakça
• ortakçı
• ortaklaşa
• ortaklaşmak
• ortaklı
• ortaklık
• ortakyaşar

Further reading

• “ortak”, in Turkish dictionaries, Türk Dil Kurumu