kötülük

Turkish

Etymology

Inherited from Ottoman Turkish كوتولك (kötülük). By surface analysis, kötü + -lük.

Noun

kötülük (definite accusative kötülüğü, plural kötülüklar)

1. badness, evilness

Declension

Declension of kötülük

	singular	plural
nominative	kötülük	kötülükler
definite accusative	kötülüğü	kötülükleri
dative	kötülüğe	kötülüklere
locative	kötülükte	kötülüklerde
ablative	kötülükten	kötülüklerden
genitive	kötülüğün	kötülüklerin

Antonyms

• iyilik