iompair

Irish

Alternative forms

• iomchair, iomchuir (obsolete)

Pronunciation

• IPA^(key): /ˈumˠpˠəɾʲ/

Etymology 1

From Old Irish imm·cuirethar, from imm- (“around”) + ·cuirethar (“to place”), prototonic form of fo·ceird; but synchronically no longer recognizable as im- +‎ cuir.

Verb

iompair (present analytic iompraíonn, future analytic iompróidh, verbal noun iompar, past participle iompartha)

1. to carry, convey, transport
2. to sustain, bear
3. (reflexive) to behave

Conjugation

Conjugation of iompair (second conjugation)

indicative	singular			plural			direct relative	autonomous
	first	second	third	first	second	third
present	iompraím	iompraíonn tú; iompraír†	iompraíonn sé, sí	iompraímid; iompraíonn muid	iompraíonn sibh	iompraíonn siad; iompraíd†	a iompraíonn; a iompraíos	iompraítear
past	d'iompair mé; d'iompraíos / iompair mé‡; iompraíos‡	d'iompair tú; d'iompraís / iompair tú‡; iompraís‡	d'iompair sé, sí / iompair sé, sí‡	d'iompraíomar; d'iompair muid / iompraíomar‡; iompair muid‡	d'iompair sibh; d'iompraíobhair / iompair sibh‡; iompraíobhair‡	d'iompair siad; d'iompraíodar / iompair siad‡; iompraíodar‡	a d'iompair	iompraíodh; hiompraíodh†
past habitual	d'iompraínn / iompraínn‡	d'iompraíteá / iompraíteá‡	d'iompraíodh sé, sí / iompraíodh sé, sí‡	d'iompraímis; d'iompraíodh muid / iompraímis‡; iompraíodh muid‡	d'iompraíodh sibh / iompraíodh sibh‡	d'iompraídís; d'iompraíodh / iompraídís‡; iompraíodh siad‡	a d'iompraíodh	d'iompraítí / iompraítí‡
	singular			plural			direct relative	autonomous
	first	second	third	first	second	third
future	iompróidh mé; iompród; iompróchaidh mé†	iompróidh tú; iompróir†; iompróchaidh tú†	iompróidh sé, sí; iompróchaidh sé, sí†	iompróimid; iompróidh muid; iompróchaimid†; iompróchaidh muid†	iompróidh sibh; iompróchaidh sibh†	iompróidh siad; iompróid†; iompróchaidh siad†	a iompróidh; a iomprós; a iompróchaidh†; a iompróchas†	iomprófar; iompróchar†
conditional	d'iompróinn; d'iompróchainn† / iompróinn‡; iompróchainn†‡	d'iomprófá; d'iompróchthᆠ/ iomprófá‡; iompróchthᆇ	d'iompródh sé, sí; d'iompróchadh sé, s토/ iompródh sé, sí‡; iompróchadh sé, s톇	d'iompróimis; d'iompródh muid; d'iompróchaimis†; d'iompróchadh muid† / iompróimis‡; iompródh muid‡; iompróchaimis†‡; iompróchadh muid†‡	d'iompródh sibh; d'iompróchadh sibh† / iompródh sibh‡; iompróchadh sibh†‡	d'iompróidís; d'iompródh siad; d'iompróchaidís†; d'iompróchadh siad† / iompróidís‡; iompródh siad‡; iompróchaidís†‡; iompróchadh siad†‡	a d'iompródh; a d'iompróchadh†	d'iomprófaí; d'iompróchtha토/ iomprófaí‡; iompróchtha톇
subjunctive	singular			plural			direct relative	autonomous
	first	second	third	first	second	third
present	go n-iompraí mé; go n-iompraíod†	go n-iompraí tú; go n-iompraír†	go n-iompraí sé, sí	go n-iompraímid; go n-iompraí muid	go n-iompraí sibh	go n-iompraí siad; go n-iompraíd†	—	go n-iompraítear
past	dá n-iompraínn	dá n-iompraíteá	dá n-iompraíodh sé, sí	dá n-iompraímis; dá n-iompraíodh muid	dá n-iompraíodh sibh	dá n-iompraídís; dá n-iompraíodh siad	—	dá n-iompraítí
imperative	singular			plural			direct relative	autonomous
	first	second	third	first	second	third
—	iompraím	iompair	iompraíodh sé, sí	iompraímis	iompraígí; iompraídh†	iompraídís	—	iompraítear
past participle	iompartha
verbal noun	iompar

^† archaic or dialect form
^‡ dependent form

Further reading

• Dinneen, Patrick S. (1904), “iomċaraim”, in Foclóir Gaeḋilge agus Béarla [Irish and English Dictionary], 1st edition, Dublin: Irish Texts Society, page 403
• Ó Dónaill, Niall (1977), “iompair”, in Foclóir Gaeilge–Béarla [Irish–English Dictionary], Dublin: An Gúm, →ISBN

Etymology 2

See the etymology of the corresponding lemma form.

Noun

iompair m sg

1. genitive/vocative singular of iompar

Mutation

Mutated forms of iompair

radical	eclipsis	with h-prothesis	with t-prothesis
iompair	n-iompair	hiompair	not applicable

Note: Certain mutated forms of some words can never occur in standard Modern Irish.
All possible mutated forms are displayed for convenience.