Jump to content

emniyet

From Wiktionary, the free dictionary

Turkish

[edit]

Etymology

[edit]

    Inherited from Ottoman Turkish امنیت, from Arabic أَمْنِيَّة (ʔamniyya).

    Pronunciation

    [edit]
    • IPA(key): [emnijet]
    • Hyphenation: em‧ni‧yet

    Noun

    [edit]

    emniyet (definite accusative emniyeti, plural emniyetler)

    1. security, safety
      Synonym: güvenlik
    2. police station

    Declension

    [edit]
    Declension of emniyet
    singular plural
    nominative emniyet emniyetler
    definite accusative emniyeti emniyetleri
    dative emniyete emniyetlere
    locative emniyette emniyetlerde
    ablative emniyetten emniyetlerden
    genitive emniyetin emniyetlerin
    Possessive forms
    nominative
    singular plural
    1st singular emniyetim emniyetlerim
    2nd singular emniyetin emniyetlerin
    3rd singular emniyeti emniyetleri
    1st plural emniyetimiz emniyetlerimiz
    2nd plural emniyetiniz emniyetleriniz
    3rd plural emniyetleri emniyetleri
    definite accusative
    singular plural
    1st singular emniyetimi emniyetlerimi
    2nd singular emniyetini emniyetlerini
    3rd singular emniyetini emniyetlerini
    1st plural emniyetimizi emniyetlerimizi
    2nd plural emniyetinizi emniyetlerinizi
    3rd plural emniyetlerini emniyetlerini
    dative
    singular plural
    1st singular emniyetime emniyetlerime
    2nd singular emniyetine emniyetlerine
    3rd singular emniyetine emniyetlerine
    1st plural emniyetimize emniyetlerimize
    2nd plural emniyetinize emniyetlerinize
    3rd plural emniyetlerine emniyetlerine
    locative
    singular plural
    1st singular emniyetimde emniyetlerimde
    2nd singular emniyetinde emniyetlerinde
    3rd singular emniyetinde emniyetlerinde
    1st plural emniyetimizde emniyetlerimizde
    2nd plural emniyetinizde emniyetlerinizde
    3rd plural emniyetlerinde emniyetlerinde
    ablative
    singular plural
    1st singular emniyetimden emniyetlerimden
    2nd singular emniyetinden emniyetlerinden
    3rd singular emniyetinden emniyetlerinden
    1st plural emniyetimizden emniyetlerimizden
    2nd plural emniyetinizden emniyetlerinizden
    3rd plural emniyetlerinden emniyetlerinden
    genitive
    singular plural
    1st singular emniyetimin emniyetlerimin
    2nd singular emniyetinin emniyetlerinin
    3rd singular emniyetinin emniyetlerinin
    1st plural emniyetimizin emniyetlerimizin
    2nd plural emniyetinizin emniyetlerinizin
    3rd plural emniyetlerinin emniyetlerinin

    References

    [edit]
    • “emniyet”, in Turkish dictionaries, Türk Dil Kurumu