belirti

Turkish

Etymology

By surface analysis, belirt- (“to indicate”) +‎ -i. Coined in 1933.

Pronunciation

• IPA^(key): /be.liɾˈti/

• Audio:

  (file)

• Hyphenation: be‧lir‧ti

Noun

belirti (definite accusative belirtiyi, plural belirtiler)

1. sign (indication)
2. (medicine) sign, symptom

Declension

Declension of belirti

singular plural nominative belirti belirtiler definite accusative belirtii belirtileri dative belirtie belirtilere locative belirtide belirtilerde ablative belirtiden belirtilerden genitive belirtiin belirtilerin Possessive forms nominative singular plural 1st singular belirtiim belirtilerim 2nd singular belirtiin belirtilerin 3rd singular belirtii belirtileri 1st plural belirtiimiz belirtilerimiz 2nd plural belirtiiniz belirtileriniz 3rd plural belirtileri belirtileri definite accusative singular plural 1st singular belirtiimi belirtilerimi 2nd singular belirtiini belirtilerini 3rd singular belirtiini belirtilerini 1st plural belirtiimizi belirtilerimizi 2nd plural belirtiinizi belirtilerinizi 3rd plural belirtilerini belirtilerini dative singular plural 1st singular belirtiime belirtilerime 2nd singular belirtiine belirtilerine 3rd singular belirtiine belirtilerine 1st plural belirtiimize belirtilerimize 2nd plural belirtiinize belirtilerinize 3rd plural belirtilerine belirtilerine locative singular plural 1st singular belirtiimde belirtilerimde 2nd singular belirtiinde belirtilerinde 3rd singular belirtiinde belirtilerinde 1st plural belirtiimizde belirtilerimizde 2nd plural belirtiinizde belirtilerinizde 3rd plural belirtilerinde belirtilerinde ablative singular plural 1st singular belirtiimden belirtilerimden 2nd singular belirtiinden belirtilerinden 3rd singular belirtiinden belirtilerinden 1st plural belirtiimizden belirtilerimizden 2nd plural belirtiinizden belirtilerinizden 3rd plural belirtilerinden belirtilerinden genitive singular plural 1st singular belirtiimin belirtilerimin 2nd singular belirtiinin belirtilerinin 3rd singular belirtiinin belirtilerinin 1st plural belirtiimizin belirtilerimizin 2nd plural belirtiinizin belirtilerinizin 3rd plural belirtilerinin belirtilerinin Predicative forms singular plural 1st singular belirtiim belirtilerim 2nd singular belirtisin belirtilersin 3rd singular belirti belirtidir belirtiler belirtilerdir 1st plural belirtiiz belirtileriz 2nd plural belirtisiniz belirtilersiniz 3rd plural belirtiler belirtilerdir

Derived terms

• belirtili
• belirtisiz

Further reading

• “belirti”, in Turkish dictionaries, Türk Dil Kurumu
• Ayverdi, İlhan (2010), “belirti”, in Misalli Büyük Türkçe Sözlük, a reviewed and expanded single-volume edition, Istanbul: Kubbealtı Neşriyatı
• Nişanyan, Sevan (2002–), “belirti”, in Nişanyan Sözlük
• Avery, Robert et al., editors (2013), “belirti”, in The Redhouse Dictionary Turkish/Ottoman English, 21st edition, Istanbul: Sev Yayıncılık, →ISBN