bácáil

See also: bacáil

Irish

Etymology

From Middle English baken +‎ -áil.

Pronunciation

• (Munster) IPA^(key): /bˠɑːˈkɑːlʲ/
• (Connacht) IPA^(key): /ˈbˠɑːkɑːlʲ/
• (Ulster) IPA^(key): /ˈbˠaːkalʲ/

Verb

bácáil (present analytic bácálann, future analytic bácálfaidh, verbal noun bácáil, past participle bácáilte)

1. (transitive, cooking) bake
2. (transitive, pottery) fire

Conjugation

Conjugation of bácáil (first conjugation – B)

indicative	singular			plural			direct relative	autonomous
	first	second	third	first	second	third
present	bácálaim	bácálann tú; bácálair†	bácálann sé, sí	bácálaimid; bácálann muid	bácálann sibh	bácálann siad; bácálaid†	a bhácálann; a bhácálas	bácáiltear
past	bhácáil mé; bhácálas	bhácáil tú; bhácálais	bhácáil sé, sí	bhácálamar; bhácáil muid	bhácáil sibh; bhácálabhair	bhácáil siad; bhácáladar	a bhácáil	bácáladh
past habitual	bhácálainn / bácálainn‡	bhácáilteá / bácáilteá‡	bhácáladh sé, sí / bácáladh sé, sí‡	bhácálaimis; bhácáladh muid / bácáladh muid‡	bhácáladh sibh / bácáladh sibh‡	bhácálaidís; bhácáladh siad / bácálaidís‡; bácáladh siad‡	a bhácáladh	bhácáiltí / bácáiltí‡
	singular			plural			direct relative	autonomous
	first	second	third	first	second	third
future	bácálfaidh mé; bácálfad	bácálfaidh tú; bácálfair†	bácálfaidh sé, sí	bácálfaimid; bácálfaidh muid	bácálfaidh sibh	bácálfaidh siad; bácálfaid†	a bhácálfaidh; a bhácálfas	bácálfar
conditional	bhácálfainn / bácálfainn‡	bhácálfá / bácálfá‡	bhácálfadh sé, sí / bácálfadh sé, sí‡	bhácálfaimis; bhácálfadh muid / bácálfaimis‡; bácálfadh muid‡	bhácálfadh sibh / bácálfadh sibh‡	bhácálfaidís; bhácálfadh siad / bácálfaidís‡; bácálfadh siad‡	a bhácálfadh	bhácálfaí / bácálfaí‡
subjunctive	singular			plural			direct relative	autonomous
	first	second	third	first	second	third
present	go mbácála mé; go mbácálad†	go mbácála tú; go mbácálair†	go mbácála sé, sí	go mbácálaimid; go mbácála muid	go mbácála sibh	go mbácála siad; go mbácálaid†	—	go mbácáiltear
past	dá mbácálainn	dá mbácáilteá	dá mbácáladh sé, sí	dá mbácálaimis; dá mbácáladh muid	dá mbácáladh sibh	dá mbácálaidís; dá mbácáladh siad	—	dá mbácáiltí
imperative	singular			plural			direct relative	autonomous
	first	second	third	first	second	third
—	bácálaim	bácáil	bácáladh sé, sí	bácálaimis	bácálaigí; bácálaidh†	bácálaidís	—	bácáiltear
past participle	bácáilte
verbal noun	bácáil

^† archaic or dialect form
^‡ dependent form

Related terms

• bácailít f (“bakelite”)

Noun

bácáil f (genitive singular bácála, uncountable)

1. verbal noun of bácáil
2. (cooking) baking
3. (pottery) firing

Declension

Declension of bácáil (third declension, no plural)

bare forms singular nominative bácáil vocative a bhácáil genitive bácála dative bácáil forms with the definite article singular nominative an bhácáil genitive na bácála dative leis an mbácáil don bhácáil

Synonyms

• (baking): báicéireacht

Derived terms

• panna bácála m (“baking-pan”)
• púdar bácála m (“baking-powder”)

Mutation

Mutated forms of bácáil

radical	lenition	eclipsis
bácáil	bhácáil	mbácáil

Note: Certain mutated forms of some words can never occur in standard Modern Irish.
All possible mutated forms are displayed for convenience.

Further reading

• Ó Dónaill, Niall (1977), “bácáil”, in Foclóir Gaeilge–Béarla [Irish–English Dictionary], Dublin: An Gúm, →ISBN