afnemen

Dutch

Etymology

From Middle Dutch afnemen, avenemen, from Old Dutch avaneman, from Proto-Germanic *abanemaną; equivalent to af +‎ nemen.

Pronunciation

• IPA^(key): /ˈɑfneːmə(n)/

• Audio:

  (file)

• Hyphenation: af‧ne‧men

Verb

afnemen

1. (intransitive) to decrease

   Antonym: toenemen

   De vraag naar het product is sterk afgenomen in de afgelopen maanden. ― The demand for the product has significantly decreased in the past months.

   Door efficiëntere processen is de wachttijd sterk afgenomen voor klanten. ― Due to more efficient processes, the waiting time for customers has greatly decreased.

   De werkloosheid is nog niet afgenomen. ― Unemployment has not fallen yet.

2. (transitive) to take off, to remove

   De arts moet het verband afnemen om de wond te controleren. ― The doctor needs to remove the bandage to check the wound.

   Hij had zijn hoed afgenomen. ― He had taken off his hat.

3. (transitive) to take, to draw

   Ze zal een kleine hoeveelheid bloed afnemen voor het onderzoek. ― She will draw a small amount of blood for the examination.

4. (transitive) to have (someone) undergo

   Hij moet volgende week een medische test afnemen om zijn gezondheid te controleren. ― He has to undergo a medical test next week to check his health.

   De leraar zal aan het eind van het semester een examen afnemen om de kennis van de studenten te evalueren. ― The teacher will have the students take an exam at the end of the semester to evaluate their knowledge.

   Drugstests afnemen is onderdeel van het beleid. ― Conducting drug tests is part of the policy.

Conjugation

Conjugation of afnemen (strong class 4, separable)
infinitive	afnemen
past singular	nam af
past participle	afgenomen
infinitive	afnemen
gerund	afnemen n
	main clause		subordinate clause
	present tense	past tense	present tense	past tense
1st person singular	neem af	nam af	afneem	afnam
2nd person sing. (jij)	neemt af, neem af2	nam af	afneemt	afnam
2nd person sing. (u)	neemt af	nam af	afneemt	afnam
2nd person sing. (gij)	neemt af	naamt af	afneemt	afnaamt
3rd person singular	neemt af	nam af	afneemt	afnam
plural	nemen af	namen af	afnemen	afnamen
subjunctive sing.1	neme af	name af	afneme	afname
subjunctive plur.1	nemen af	namen af	afnemen	afnamen
imperative sing.	neem af
imperative plur.1	neemt af
participles	afnemend	afgenomen
1) Archaic. 2) In case of inversion.

Derived terms

• afname
• afnemer

Descendants

• Afrikaans: afneem
• Jersey Dutch: âfnême

Anagrams

• nemen af