Jump to content

abdykacja

From Wiktionary, the free dictionary
See also: abdykacją

Polish

[edit]
Polish Wikipedia has an article on:
Wikipedia pl

Alternative forms

[edit]

Etymology

[edit]

    Learned borrowing from Latin abdicātiō.[1][2] First attested in 1684.[3]

    Pronunciation

    [edit]
    • IPA(key): /ab.dɘˈka.t͡sja/
    • Audio:(file)
    • Rhymes: -at͡sja
    • Syllabification: ab‧dy‧ka‧cja

    Noun

    [edit]

    abdykacja f

    1. (law) abdication (the act of abdicating; the renunciation of a high office, dignity, or trust, by its holder)
      Synonyms: (Middle Polish) abdykactwo, abdykowanie, dymisja, rezygnacja
      Antonym: koronacja
      Hypernyms: rezygnacja, akt

    Declension

    [edit]
    Declension of abdykacja
    singular plural
    nominative abdykacja abdykacje
    genitive abdykacji abdykacji, abdykacyj1
    dative abdykacji abdykacjom
    accusative abdykację abdykacje
    instrumental abdykacją abdykacjami
    locative abdykacji abdykacjach
    vocative abdykacjo abdykacje

    1Archaic.

    Derived terms

    [edit]
    adjective
    [edit]
    verb
    nouns

    Collocations

    [edit]

    References

    [edit]
    1. ^ Mirosław Bańko; Lidia Wiśniakowska (2021), “abdykacja”, in Wielki słownik wyrazów obcych, →ISBN
    2. ^ Witold Doroszewski, editor (1958–1969), “abdykacja”, in Słownik języka polskiego (in Polish), Warszawa: PWN
    3. ^ “ABDYKACJA”, in Elektroniczny Słownik Języka Polskiego XVII i XVIII Wieku [Electronic Dictionary of the Polish Language of the XVII and XVIII Century], 24 October 2013

    Further reading

    [edit]