Jump to content

孤寂

From Wiktionary, the free dictionary

Chinese

[edit]
lone; lonely lonesome
trad. (孤寂) 孤 寂
simp. #(孤寂) 孤 寂

Pronunciation

[edit]


Rime
Character 孤 寂
Reading # 1/1 1/1
Initial (聲) 見 (28) 從 (15)
Final (韻) 模 (23) 錫 (127)
Tone (調) Level (Ø) Checked (Ø)
Openness (開合) Open Open
Division (等) I IV
Fanqie 古胡切 前歷切
Baxter ku dzek
Reconstructions
Zhengzhang
Shangfang
/kuo/ /d͡zek̚/
Pan
Wuyun
/kuo/ /d͡zek̚/
Shao
Rongfen
/ko/ /d͡zɛk̚/
Edwin
Pulleyblank
/kɔ/ /d͡zɛjk̚/
Li
Rong
/ko/ /d͡zek̚/
Wang
Li
/ku/ /d͡ziek̚/
Bernhard
Karlgren
/kuo/ /d͡zʱiek̚/
Expected
Mandarin
Reflex
gū jí
Expected
Cantonese
Reflex
gu1 zik6

Adjective

[edit]

孤寂

  1. lonely; lonesome; solitary; desolate
    《百年孤寂》  ―  “Bǎi Nián Gūjì”  ―  One Hundred Years of Solitude

Synonyms

[edit]

Descendants

[edit]
Sino-Xenic (孤寂):
  • → Korean: 고적(孤寂) (gojeok)
  • → Vietnamese: cô tịch (孤寂)