Jump to content

حرب

From Wiktionary, the free dictionary
See also: ح ر ب

Arabic

[edit]
Root
ح ر ب (ḥ r b)
12 terms

Etymology 1

[edit]

    From Proto-Semitic *x̣arb-. Cognate with Biblical Hebrew חֶרֶב (ḥɛ́rɛḇ, “sword”).

    Pronunciation

    [edit]

    Verb

    [edit]

    حَرِبَ • (ḥariba) I (non-past يَحْرَبُ (yaḥrabu), verbal noun حَرَب (ḥarab))

    1. to be enraged, to be furious, to be angry
    Conjugation
    [edit]
    Conjugation of حَرِبَ (I, sound, i ~ a, no passive, verbal noun حَرَب)
    verbal noun
    الْمَصْدَر
    حَرَب
    ḥarab
    active participle
    اِسْم الْفَاعِل
    حَرِب
    ḥarib
    active voice
    الْفِعْل الْمَعْلُوم
    singular
    الْمُفْرَد
    dual
    الْمُثَنَّى
    plural
    الْجَمْع
    1st person
    الْمُتَكَلِّم
    2nd person
    الْمُخَاطَب
    3rd person
    الْغَائِب
    1st person
    الْمُتَكَلِّم
    2nd person
    الْمُخَاطَب
    3rd person
    الْغَائِب
    1st person
    الْمُتَكَلِّم
    2nd person
    الْمُخَاطَب
    3rd person
    الْغَائِب
    past indicative
    (perfect)
    الْمَاضِي
    m حَرِبْتُ
    ḥaribtu
    حَرِبْتَ
    ḥaribta
    حَرِبَ
    ḥariba
    حَرِبْنَا
    ḥaribnā
    حَرِبْتُمَا
    ḥaribtumā
    حَرِبَا
    ḥaribā
    حَرِبْنَا
    ḥaribnā
    حَرِبْتُمْ
    ḥaribtum
    حَرِبُوا
    ḥaribū
    f حَرِبْتِ
    ḥaribti
    حَرِبَتْ
    ḥaribat
    حَرِبَتَا
    ḥaribatā
    حَرِبْتُنَّ
    ḥaribtunna
    حَرِبْنَ
    ḥaribna
    non-past indicative
    (imperfect)
    الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
    m أَحْرَبُ
    ʔaḥrabu
    تَحْرَبُ
    taḥrabu
    يَحْرَبُ
    yaḥrabu
    نَحْرَبُ
    naḥrabu
    تَحْرَبَانِ
    taḥrabāni
    يَحْرَبَانِ
    yaḥrabāni
    نَحْرَبُ
    naḥrabu
    تَحْرَبُونَ
    taḥrabūna
    يَحْرَبُونَ
    yaḥrabūna
    f تَحْرَبِينَ
    taḥrabīna
    تَحْرَبُ
    taḥrabu
    تَحْرَبَانِ
    taḥrabāni
    تَحْرَبْنَ
    taḥrabna
    يَحْرَبْنَ
    yaḥrabna
    subjunctive
    الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
    m أَحْرَبَ
    ʔaḥraba
    تَحْرَبَ
    taḥraba
    يَحْرَبَ
    yaḥraba
    نَحْرَبَ
    naḥraba
    تَحْرَبَا
    taḥrabā
    يَحْرَبَا
    yaḥrabā
    نَحْرَبَ
    naḥraba
    تَحْرَبُوا
    taḥrabū
    يَحْرَبُوا
    yaḥrabū
    f تَحْرَبِي
    taḥrabī
    تَحْرَبَ
    taḥraba
    تَحْرَبَا
    taḥrabā
    تَحْرَبْنَ
    taḥrabna
    يَحْرَبْنَ
    yaḥrabna
    jussive
    الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
    m أَحْرَبْ
    ʔaḥrab
    تَحْرَبْ
    taḥrab
    يَحْرَبْ
    yaḥrab
    نَحْرَبْ
    naḥrab
    تَحْرَبَا
    taḥrabā
    يَحْرَبَا
    yaḥrabā
    نَحْرَبْ
    naḥrab
    تَحْرَبُوا
    taḥrabū
    يَحْرَبُوا
    yaḥrabū
    f تَحْرَبِي
    taḥrabī
    تَحْرَبْ
    taḥrab
    تَحْرَبَا
    taḥrabā
    تَحْرَبْنَ
    taḥrabna
    يَحْرَبْنَ
    yaḥrabna
    imperative
    الْأَمْر
    m اِحْرَبْ
    iḥrab
    اِحْرَبَا
    iḥrabā
    اِحْرَبُوا
    iḥrabū
    f اِحْرَبِي
    iḥrabī
    اِحْرَبْنَ
    iḥrabna

    Etymology 2

    [edit]

      From Proto-Semitic *x̣arb-. Feminine because it meant a tool in Proto-Semitic, namely a blade.

      Pronunciation

      [edit]

      Noun

      [edit]

      حَرْب • (ḥarb) f (plural حُرُوب (ḥurūb)) (countable and uncountable)

      1. war
        Antonyms: سِلْم (silm), سَلَام (salām)
        تَتْرُكُ ٱلْحُرُوبُ أَثَرًا طَوِيلَ ٱلْأَمَدِ عَلَى ٱلْمُجْتَمَعَاتِ ٱلْمُتَضَرِّرَةِ.
        tatruku l-ḥurūbu ʔaṯaran ṭawīla l-ʔamadi ʕalā l-mujtamaʕāti l-mutaḍarrirati.
        Wars leave a long-lasting impact on affected communities.
        أَدَّتِ الْحَرْبُ إِلَى فَظَائِعَ شَنِيعَةٍ لَا يُتَحَدَّثُ عَنْهَا.
        ʔaddat-i l-ḥarb-u ʔilā faẓāʔiʕ-a šanīʕat-in lā tuḏkar.
        The war led to horrific atrocities that cannot be spoken about.
      2. warfare
      Declension
      [edit]
      Declension of noun حَرْب (ḥarb)
      singular basic singular triptote
      indefinite definite construct
      informal حَرْب
      ḥarb
      الْحَرْب
      al-ḥarb
      حَرْب
      ḥarb
      nominative حَرْبٌ
      ḥarbun
      الْحَرْبُ
      al-ḥarbu
      حَرْبُ
      ḥarbu
      accusative حَرْبًا
      ḥarban
      الْحَرْبَ
      al-ḥarba
      حَرْبَ
      ḥarba
      genitive حَرْبٍ
      ḥarbin
      الْحَرْبِ
      al-ḥarbi
      حَرْبِ
      ḥarbi
      dual indefinite definite construct
      informal حَرْبَيْن
      ḥarbayn
      الْحَرْبَيْن
      al-ḥarbayn
      حَرْبَيْ
      ḥarbay
      nominative حَرْبَانِ
      ḥarbāni
      الْحَرْبَانِ
      al-ḥarbāni
      حَرْبَا
      ḥarbā
      accusative حَرْبَيْنِ
      ḥarbayni
      الْحَرْبَيْنِ
      al-ḥarbayni
      حَرْبَيْ
      ḥarbay
      genitive حَرْبَيْنِ
      ḥarbayni
      الْحَرْبَيْنِ
      al-ḥarbayni
      حَرْبَيْ
      ḥarbay
      plural basic broken plural triptote
      indefinite definite construct
      informal حُرُوب
      ḥurūb
      الْحُرُوب
      al-ḥurūb
      حُرُوب
      ḥurūb
      nominative حُرُوبٌ
      ḥurūbun
      الْحُرُوبُ
      al-ḥurūbu
      حُرُوبُ
      ḥurūbu
      accusative حُرُوبًا
      ḥurūban
      الْحُرُوبَ
      al-ḥurūba
      حُرُوبَ
      ḥurūba
      genitive حُرُوبٍ
      ḥurūbin
      الْحُرُوبِ
      al-ḥurūbi
      حُرُوبِ
      ḥurūbi
      Derived terms
      [edit]
      Descendants
      [edit]
      • Egyptian Arabic: حرب (ḥarb)
      • Gulf Arabic: حرب (ḥarb)
      • Hijazi Arabic: حرب (ḥarb)
      • Maltese: ħarb
      • → Armenian: հարբ (harb), ⇒ հարբ ու զարբ (harb u zarb, “threat”)
      • → Azerbaijani: hərb
      • → Harari: ሓርቢ (ḥarbi)
      • → Ottoman Turkish: حرب (harb)
      • → Persian: حرب (harb)
      • → Sebat Bet Gurage: ሓርቭ (arəḇ)
      • → Swahili: harubu
      • → Tigre: ሓርብ (ḥarəb)

      Etymology 3

      [edit]

        Noun

        [edit]

        حَرَب • (ḥarab) m

        1. verbal noun of حَرِبَ (ḥariba) (form I)
        2. (Can we verify(+) this sense?) rage
        Declension
        [edit]
        Declension of noun حَرَب (ḥarab)
        singular basic singular triptote
        indefinite definite construct
        informal حَرَب
        ḥarab
        الْحَرَب
        al-ḥarab
        حَرَب
        ḥarab
        nominative حَرَبٌ
        ḥarabun
        الْحَرَبُ
        al-ḥarabu
        حَرَبُ
        ḥarabu
        accusative حَرَبًا
        ḥaraban
        الْحَرَبَ
        al-ḥaraba
        حَرَبَ
        ḥaraba
        genitive حَرَبٍ
        ḥarabin
        الْحَرَبِ
        al-ḥarabi
        حَرَبِ
        ḥarabi

        Egyptian Arabic

        [edit]

        Etymology

        [edit]

          Inherited from Arabic حَرْب (ḥarb).

          Pronunciation

          [edit]

          Noun

          [edit]

          حرب • (ḥarb) f (plural حروب (ḥurūb))

          1. war

          Gulf Arabic

          [edit]

          Etymology

          [edit]

            Inherited from Arabic حَرْب (ḥarb).

            Noun

            [edit]

            حرب • (ḥarb) f (plural حروب (ḥurūb))

            1. war

            Hijazi Arabic

            [edit]

            Etymology

            [edit]

              Inherited from Arabic حَرْب (ḥarb).

              Noun

              [edit]

              حرب • (ḥarb) f (plural حروب (ḥurūb))

              1. war

              Ottoman Turkish

              [edit]

              Etymology

              [edit]

                Borrowed from Arabic حَرْب (ḥarb).

                Noun

                [edit]

                حرب • (harb)

                1. war
                  • 1927 October, Mustafa Kemal Atatürk, Nutuk‎[1], page 5:
                    ملت و مملكتی حرب عمومی‌یه سوق ایدنلر ، كندی حیاتلری اندیشه‌سنه دوشه‌رك ، مملكتدن فرار ایتمشلر.
                    Millet ve memleketi harb-i umumiye sevk edenler, kendi hayatları endişesine düşerek, memleketten firar etmişler.
                    (please add an English translation of this quotation)
                2. battle

                Descendants

                [edit]

                References

                [edit]

                Persian

                [edit]

                Etymology

                [edit]

                  Borrowed from Arabic حَرْب (ḥarb).

                  Pronunciation

                  [edit]
                   

                  Readings
                  Classical reading? harb
                  Dari reading? harb
                  Iranian reading? harb
                  Tajik reading? harb

                  Noun

                  [edit]

                  حرب • (harb)

                  1. war, warfare
                    Synonym: جنگ (jang)
                  2. fight, battle, combat
                    Synonym: نبرد (nabard)
                  [edit]

                  See also

                  [edit]