Jump to content

تجنب

From Wiktionary, the free dictionary
See also: تخنب

Arabic

[edit]

Etymology 1.1

[edit]

Pronunciation

[edit]

Verb

[edit]

تَجَنَّبَ • (tajannaba) V (non-past يَتَجَنَّبُ (yatajannabu), verbal noun تَجَنُّب (tajannub))

  1. to avoid, to shun
    • 609–632 CE, Qur'an, 87:9-11:
      فَذَكِّرْ إِنْ نَفَعَتِ الذِّكْرَى / سَيَذَّكَّرُ مَن يَخْشَى / وَيَتَجَنَّبُهَا الْأَشْقَى
      faḏakkir ʔin nafaʕati ḏ-ḏikrā / sayaḏḏakkaru man yaḵšā / wayatajannabuhā l-ʔašqā
      (please add an English translation of this quotation)
  2. to be far from (transitive)
  3. to keep (عَن (ʕan) from)
  4. to turn aside (intransitive)
Conjugation
[edit]
Conjugation of تَجَنَّبَ (V, sound, full passive, verbal noun تَجَنُّب)
verbal noun
الْمَصْدَر
تَجَنُّب
tajannub
active participle
اِسْم الْفَاعِل
مُتَجَنِّب
mutajannib
passive participle
اِسْم الْمَفْعُول
مُتَجَنَّب
mutajannab
active voice
الْفِعْل الْمَعْلُوم
singular
الْمُفْرَد
dual
الْمُثَنَّى
plural
الْجَمْع
1st person
الْمُتَكَلِّم
2nd person
الْمُخَاطَب
3rd person
الْغَائِب
1st person
الْمُتَكَلِّم
2nd person
الْمُخَاطَب
3rd person
الْغَائِب
1st person
الْمُتَكَلِّم
2nd person
الْمُخَاطَب
3rd person
الْغَائِب
past indicative
(perfect)
الْمَاضِي
m تَجَنَّبْتُ
tajannabtu
تَجَنَّبْتَ
tajannabta
تَجَنَّبَ
tajannaba
تَجَنَّبْنَا
tajannabnā
تَجَنَّبْتُمَا
tajannabtumā
تَجَنَّبَا
tajannabā
تَجَنَّبْنَا
tajannabnā
تَجَنَّبْتُمْ
tajannabtum
تَجَنَّبُوا
tajannabū
f تَجَنَّبْتِ
tajannabti
تَجَنَّبَتْ
tajannabat
تَجَنَّبَتَا
tajannabatā
تَجَنَّبْتُنَّ
tajannabtunna
تَجَنَّبْنَ
tajannabna
non-past indicative
(imperfect)
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
m أَتَجَنَّبُ
ʔatajannabu
تَتَجَنَّبُ
tatajannabu
يَتَجَنَّبُ
yatajannabu
نَتَجَنَّبُ
natajannabu
تَتَجَنَّبَانِ
tatajannabāni
يَتَجَنَّبَانِ
yatajannabāni
نَتَجَنَّبُ
natajannabu
تَتَجَنَّبُونَ
tatajannabūna
يَتَجَنَّبُونَ
yatajannabūna
f تَتَجَنَّبِينَ
tatajannabīna
تَتَجَنَّبُ
tatajannabu
تَتَجَنَّبَانِ
tatajannabāni
تَتَجَنَّبْنَ
tatajannabna
يَتَجَنَّبْنَ
yatajannabna
subjunctive
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
m أَتَجَنَّبَ
ʔatajannaba
تَتَجَنَّبَ
tatajannaba
يَتَجَنَّبَ
yatajannaba
نَتَجَنَّبَ
natajannaba
تَتَجَنَّبَا
tatajannabā
يَتَجَنَّبَا
yatajannabā
نَتَجَنَّبَ
natajannaba
تَتَجَنَّبُوا
tatajannabū
يَتَجَنَّبُوا
yatajannabū
f تَتَجَنَّبِي
tatajannabī
تَتَجَنَّبَ
tatajannaba
تَتَجَنَّبَا
tatajannabā
تَتَجَنَّبْنَ
tatajannabna
يَتَجَنَّبْنَ
yatajannabna
jussive
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
m أَتَجَنَّبْ
ʔatajannab
تَتَجَنَّبْ
tatajannab
يَتَجَنَّبْ
yatajannab
نَتَجَنَّبْ
natajannab
تَتَجَنَّبَا
tatajannabā
يَتَجَنَّبَا
yatajannabā
نَتَجَنَّبْ
natajannab
تَتَجَنَّبُوا
tatajannabū
يَتَجَنَّبُوا
yatajannabū
f تَتَجَنَّبِي
tatajannabī
تَتَجَنَّبْ
tatajannab
تَتَجَنَّبَا
tatajannabā
تَتَجَنَّبْنَ
tatajannabna
يَتَجَنَّبْنَ
yatajannabna
imperative
الْأَمْر
m تَجَنَّبْ
tajannab
تَجَنَّبَا
tajannabā
تَجَنَّبُوا
tajannabū
f تَجَنَّبِي
tajannabī
تَجَنَّبْنَ
tajannabna
passive voice
الْفِعْل الْمَجْهُول
singular
الْمُفْرَد
dual
الْمُثَنَّى
plural
الْجَمْع
1st person
الْمُتَكَلِّم
2nd person
الْمُخَاطَب
3rd person
الْغَائِب
1st person
الْمُتَكَلِّم
2nd person
الْمُخَاطَب
3rd person
الْغَائِب
1st person
الْمُتَكَلِّم
2nd person
الْمُخَاطَب
3rd person
الْغَائِب
past indicative
(perfect)
الْمَاضِي
m تُجُنِّبْتُ
tujunnibtu
تُجُنِّبْتَ
tujunnibta
تُجُنِّبَ
tujunniba
تُجُنِّبْنَا
tujunnibnā
تُجُنِّبْتُمَا
tujunnibtumā
تُجُنِّبَا
tujunnibā
تُجُنِّبْنَا
tujunnibnā
تُجُنِّبْتُمْ
tujunnibtum
تُجُنِّبُوا
tujunnibū
f تُجُنِّبْتِ
tujunnibti
تُجُنِّبَتْ
tujunnibat
تُجُنِّبَتَا
tujunnibatā
تُجُنِّبْتُنَّ
tujunnibtunna
تُجُنِّبْنَ
tujunnibna
non-past indicative
(imperfect)
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
m أُتَجَنَّبُ
ʔutajannabu
تُتَجَنَّبُ
tutajannabu
يُتَجَنَّبُ
yutajannabu
نُتَجَنَّبُ
nutajannabu
تُتَجَنَّبَانِ
tutajannabāni
يُتَجَنَّبَانِ
yutajannabāni
نُتَجَنَّبُ
nutajannabu
تُتَجَنَّبُونَ
tutajannabūna
يُتَجَنَّبُونَ
yutajannabūna
f تُتَجَنَّبِينَ
tutajannabīna
تُتَجَنَّبُ
tutajannabu
تُتَجَنَّبَانِ
tutajannabāni
تُتَجَنَّبْنَ
tutajannabna
يُتَجَنَّبْنَ
yutajannabna
subjunctive
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
m أُتَجَنَّبَ
ʔutajannaba
تُتَجَنَّبَ
tutajannaba
يُتَجَنَّبَ
yutajannaba
نُتَجَنَّبَ
nutajannaba
تُتَجَنَّبَا
tutajannabā
يُتَجَنَّبَا
yutajannabā
نُتَجَنَّبَ
nutajannaba
تُتَجَنَّبُوا
tutajannabū
يُتَجَنَّبُوا
yutajannabū
f تُتَجَنَّبِي
tutajannabī
تُتَجَنَّبَ
tutajannaba
تُتَجَنَّبَا
tutajannabā
تُتَجَنَّبْنَ
tutajannabna
يُتَجَنَّبْنَ
yutajannabna
jussive
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
m أُتَجَنَّبْ
ʔutajannab
تُتَجَنَّبْ
tutajannab
يُتَجَنَّبْ
yutajannab
نُتَجَنَّبْ
nutajannab
تُتَجَنَّبَا
tutajannabā
يُتَجَنَّبَا
yutajannabā
نُتَجَنَّبْ
nutajannab
تُتَجَنَّبُوا
tutajannabū
يُتَجَنَّبُوا
yutajannabū
f تُتَجَنَّبِي
tutajannabī
تُتَجَنَّبْ
tutajannab
تُتَجَنَّبَا
tutajannabā
تُتَجَنَّبْنَ
tutajannabna
يُتَجَنَّبْنَ
yutajannabna
References
[edit]

Etymology 1.2

[edit]

Pronunciation

[edit]

Noun

[edit]

تَجَنُّب • (tajannub) m

  1. verbal noun of تَجَنَّبَ (tajannaba) (form V)
    حَرَصَ جُحَا عَلَى تَجَنُّبِ غَضَبِ زَوْجَتِهِ وَمَرَّةً...
    ḥaraṣa juḥā ʕalā tajannubi ḡaḍabi zawjatihi wamarratan...
    Joha was keen to avoid his wife's anger and once ...
Declension
[edit]
Declension of noun تَجَنُّب (tajannub)
singular basic singular triptote
indefinite definite construct
informal تَجَنُّب
tajannub
التَّجَنُّب
at-tajannub
تَجَنُّب
tajannub
nominative تَجَنُّبٌ
tajannubun
التَّجَنُّبُ
at-tajannubu
تَجَنُّبُ
tajannubu
accusative تَجَنُّبًا
tajannuban
التَّجَنُّبَ
at-tajannuba
تَجَنُّبَ
tajannuba
genitive تَجَنُّبٍ
tajannubin
التَّجَنُّبِ
at-tajannubi
تَجَنُّبِ
tajannubi

Etymology 1.3

[edit]

Verb

[edit]

تجنب (form I)

  1. inflection of جَنَبَ (janaba):
    1. non-past active:
      1. تَجْنُبُ (tajnubu) /tad͡ʒ.nu.bu/:
        1. second-person masculine singular non-past active indicative
        2. third-person feminine singular non-past active indicative
      2. تَجْنُبَ (tajnuba) /tad͡ʒ.nu.ba/:
        1. second-person masculine singular non-past active subjunctive
        2. third-person feminine singular non-past active subjunctive
      3. تَجْنُبْ (tajnub) /tad͡ʒ.nub/:
        1. second-person masculine singular non-past active jussive
        2. third-person feminine singular non-past active jussive
    2. non-past passive:
      1. تُجْنَبُ (tujnabu) /tud͡ʒ.na.bu/:
        1. second-person masculine singular non-past passive indicative
        2. third-person feminine singular non-past passive indicative
      2. تُجْنَبَ (tujnaba) /tud͡ʒ.na.ba/:
        1. second-person masculine singular non-past passive subjunctive
        2. third-person feminine singular non-past passive subjunctive
      3. تُجْنَبْ (tujnab) /tud͡ʒ.nab/:
        1. second-person masculine singular non-past passive jussive
        2. third-person feminine singular non-past passive jussive
  2. inflection of جُنِبَ (juniba):
    1. تُجْنَبُ (tujnabu) /tud͡ʒ.na.bu/:
      1. second-person masculine singular non-past passive indicative
      2. third-person feminine singular non-past passive indicative
    2. تُجْنَبَ (tujnaba) /tud͡ʒ.na.ba/:
      1. second-person masculine singular non-past passive subjunctive
      2. third-person feminine singular non-past passive subjunctive
    3. تُجْنَبْ (tujnab) /tud͡ʒ.nab/:
      1. second-person masculine singular non-past passive jussive
      2. third-person feminine singular non-past passive jussive

Etymology 1.4

[edit]

Verb

[edit]

تجنب (form II)

  1. inflection of جَنَّبَ (jannaba):
    1. non-past active:
      1. تُجَنِّبُ (tujannibu) /tu.d͡ʒan.ni.bu/:
        1. second-person masculine singular non-past active indicative
        2. third-person feminine singular non-past active indicative
      2. تُجَنِّبَ (tujanniba) /tu.d͡ʒan.ni.ba/:
        1. second-person masculine singular non-past active subjunctive
        2. third-person feminine singular non-past active subjunctive
      3. تُجَنِّبْ (tujannib) /tu.d͡ʒan.nib/:
        1. second-person masculine singular non-past active jussive
        2. third-person feminine singular non-past active jussive
    2. non-past passive:
      1. تُجَنَّبُ (tujannabu) /tu.d͡ʒan.na.bu/:
        1. second-person masculine singular non-past passive indicative
        2. third-person feminine singular non-past passive indicative
      2. تُجَنَّبَ (tujannaba) /tu.d͡ʒan.na.ba/:
        1. second-person masculine singular non-past passive subjunctive
        2. third-person feminine singular non-past passive subjunctive
      3. تُجَنَّبْ (tujannab) /tu.d͡ʒan.nab/:
        1. second-person masculine singular non-past passive jussive
        2. third-person feminine singular non-past passive jussive

References

[edit]
  • Wehr, Hans (1979), “جنب”, in J. Milton Cowan, editor, A Dictionary of Modern Written Arabic, 4th edition, Ithaca, NY: Spoken Language Services, →ISBN

South Levantine Arabic

[edit]

Etymology

[edit]

    Inherited from Arabic تَجَنَّبَ (tajannaba).

    Pronunciation

    [edit]
    • IPA(key): /tʒan.nab/, [ɪdˈʒan.nab], [ɪdˈd͡ʒan.nab]
    • Audio (al-Lidd):(file)

    Verb

    [edit]

    تجنّب • (tjannab) V (present بتجنّب (bitjannab))

    1. to avoid, to keep away from

    Conjugation

    [edit]
    Conjugation of تجنب
    singular plural
    1st person 2nd person 3rd person 1st person 2nd person 3rd person
    past m تجنّبت (tjannabt) تجنّبت (tjannabt) تجنّب (tjannab) تجنّبنا (tjannabna) تجنّبتو (tjannabtu) تجنّبو (tjannabu)
    f تجنّبتي (tjannabti) تجنّبت (tjannabat)
    present m بتجنّب (batjannab) بتتجنّب (btitjannab) بتجنّب (bitjannab) منتجنّب (mnitjannab) بتتجنّبو (btitjannabu) بتجنّبو (bitjannabu)
    f بتتجنّبي (btitjannabi) بتتجنّب (btitjannab)
    subjunctive m اتجنّب (atjannab) تتجنّب (titjannab) يتجنّب (yitjannab) نتجنّب (nitjannab) تتجنّبو (titjannabu) يتجنّبو (yitjannabu)
    f تتجنّبي (titjannabi) تتجنّب (titjannab)
    imperative m تجنّب (tjannab) تجنّبو (tjannabu)
    f تجنّبي (tjannabi)