дайн

Buryat

Etymology

From Proto-Mongolic *dayin, compare Kalmyk дән (dän), East Yugur dain.

Noun

дайн • (dain)

1. war

Mongolian

Mongolian	Cyrillic
ᠳᠠᠢᠨ dayin	дайн dain

Etymology

Inherited from Classical Mongolian ᠳᠠᠢᠨ (dayin), from Middle Mongol [Term?], from Proto-Mongolic *dayin.

Pronunciation

• (Khalkha) IPA^(key): /tæːɴ/, [tæːɴ̟]
• Hyphenation: дайн

Noun

дайн • (dain)

1. war

   дайн зарлах ― dain zarlax ― to declare a war

Declension

Declension of дайн (а-harmonic regular ууд-pl)

attributive дайн dain singular / indefinite definite plural nominative дайн dain дайнууд dainuud genitive дайны dainy дайнуудын dainuudyn accusative дайныг dainyg дайнуудыг dainuudyg dative-locative дайнд daind дайнуудад dainuudad ablative дайнаас dainaas дайнуудаас dainuudaas instrumental дайнаар dainaar дайнуудаар dainuudaar comitative дайнтай daintai дайнуудтай dainuudtai privative дайнгүй daingüi дайнуудгүй dainuudgüi directive дайн руу dain ruu дайнууд руу dainuud ruu Reflexive possessive forms  singular / indefinite definite plural nominative дайнаа dainaa дайнуудаа dainuudaa genitive дайныхаа dainyxaa дайнуудынхаа dainuudynxaa accusative дайныгаа dainygaa дайнуудыгаа dainuudygaa dative-locative дайндаа daindaa дайнууддаа dainuuddaa ablative дайнаасаа dainaasaa дайнуудаасаа dainuudaasaa instrumental дайнаараа dainaaraa дайнуудаараа dainuudaaraa comitative дайнтайгаа daintaigaa дайнуудтайгаа dainuudtaigaa privative дайнгүйгээ daingüigee дайнуудгүйгээ dainuudgüigee directive дайн руугаа dain ruugaa дайнууд руугаа dainuud ruugaa independent genitive singular / indefinite definite plural singular possession дайных dainyx дайнуудынх dainuudynx collective possession дайныхан dainyxan дайнуудынхан dainuudynxan

Derived terms

• дайнч (dainč, adjective)
• дайчин (daičin, noun)