δοκιμή

Ancient Greek

Etymology

From δόκῐμος (dókĭmos, “approved”), from δέχομαι (dékhomai, “I receive, I accept”).

Pronunciation

 

• IPA^(key): /do.ki.mɛ̌ː/ → /ðo.ciˈmi/ → /ðo.ciˈmi/

• (5^th BCE Attic) IPA^(key): /do.ki.mɛ̌ː/
• (1^st CE Egyptian) IPA^(key): /do.kiˈme̝/
• (4^th CE Koine) IPA^(key): /ðo.ciˈmi/
• (10^th CE Medieval) IPA^(key): /ðo.ciˈmi/
• (15^th CE Constantinopolitan) IPA^(key): /ðo.ciˈmi/

Noun

δοκῐμή • (dokĭmḗ) f (genitive δοκῐμῆς); first declension

1. test, trial, examination
2. The passing of a trial, character

Inflection

First declension of ἡ δοκῐμή; τῆς δοκῐμῆς (Attic)

	singular	dual	plural
nominative	ἡ δοκῐμήhē dokĭmḗ	τὼ δοκῐμᾱ́tṑ dokĭmā́	αἱ δοκῐμαίhai dokĭmaí
genitive	τῆς δοκῐμῆςtês dokĭmês	τοῖν δοκῐμαῖνtoîn dokĭmaîn	τῶν δοκῐμῶνtôn dokĭmôn
dative	τῇ δοκῐμῇtēî dokĭmēî	τοῖν δοκῐμαῖνtoîn dokĭmaîn	ταῖς δοκῐμαῖςtaîs dokĭmaîs
accusative	τὴν δοκῐμήνtḕn dokĭmḗn	τὼ δοκῐμᾱ́tṑ dokĭmā́	τᾱ̀ς δοκῐμᾱ́ςtā̀s dokĭmā́s
vocative	δοκῐμήdokĭmḗ	δοκῐμᾱ́dokĭmā́	δοκῐμαίdokĭmaí

• This table gives Attic inflectional endings. For declension in other dialects, see Appendix:Ancient Greek dialectal declension.

References

• “δοκιμή”, in Liddell & Scott (1940), A Greek–English Lexicon, Oxford: Clarendon Press
• “δοκιμή”, in Liddell & Scott (1889), An Intermediate Greek–English Lexicon, New York: Harper & Brothers
• “δοκιμή” in Bailly, Anatole (1935), Le Grand Bailly: Dictionnaire grec-français, Paris: Hachette
• Bauer, Walter et al. (2001), A Greek–English Lexicon of the New Testament and Other Early Christian Literature, Third edition, Chicago: University of Chicago Press
• “δοκιμή” in the Diccionario Griego–Español en línea (2006–2026)
• Strong, James (1979), “G1382”, in Strong’s Exhaustive Concordance to the Bible

Greek

Noun

δοκιμή • (dokimí) f (plural δοκιμές)

1. trial, test

   Η δοκιμή πρέπει να εκτελείται σε αντιπροσωπευτικό δείγμα του λιπάσματος.

   I dokimí prépei na ekteleítai se antiprosopeftikó deígma tou lipásmatos.

   The test must be carried out on a representative sample of fertilizer.

Declension

Declension of δοκιμή

	singular	plural
nominative	δοκιμή (dokimí)	δοκιμές (dokimés)
genitive	δοκιμής (dokimís)	δοκιμών (dokimón)
accusative	δοκιμή (dokimí)	δοκιμές (dokimés)
vocative	δοκιμή (dokimí)	δοκιμές (dokimés)

Related terms

• δοκιμάζομαι (dokimázomai, “to be tested”)
• δοκιμάζω (dokimázo, “to test”)
• δοκιμασία f (dokimasía, “ordeal, trial, assay”)
• δοκιμασμένος (dokimasménos, “experienced, staunch”)
• δοκιμαστήριο n (dokimastírio, “fitting room”)
• δοκιμαστής m (dokimastís, “tester, taster”)
• δοκιμαστικό n (dokimastikó, “audition, trial”)
• δοκιμαστικός (dokimastikós, “test, trial”)
• δοκιμάστρια f (dokimástria, “tester, taster”)

• and see: δοκίμιο n (dokímio, “proof copy, essay”)