ako, ak
- ako
- apok. ak
- Konj. des Vergleichs: wie ● wie z.B. ● als ● als da ● nämlich
- we tom samem casu, ako (ak) som ja płakał, jo wón se chachał — zu derselben Zeit, als (wie, da) ich weinte, hat er aus vollem Halse gelacht
- wón jo tak ẃeliki ako ja — er ist so gross wie ich
- śota jo nam ẃele sobu pśińasła, ako (ak, akož) papŕeńce, guski, wóŕechy, jabłuka — die Tante hat uns viel mitgebracht, wie z.B. (nämlich) Pfefferkuchen, Semmeln, Nüsse, Äpfel
- ako ga by — wie wenn ● gleich als ob
- rowno ako ● rowno ak — ebenso — wie
- insbes. nach Komparativen = ńež u. ńežli: ja som wětšy ak[o] ty — ich bin grösser als du
- Relationspartikel, in Relativsätzen bei vorausgehendem Pronomen determinativum ten, ta, to, te, zum Ersatz des Relativpronomens kenž bz. kótaryž häufig im Nom. und Acc. aller Numeri und Genera, seltener in den Casus obliqui, in der Regel aber nur in der älteren Schriftsprache und im Volksmunde, insbes. in den Volksliedern, vgl. L.– u. F.–L. § 208 III 3
- ten ako — derjenige, welcher (so)
- te luźe ako grońe — die Leute, die da (so da) sagen
- hopomń kóńc tych wěcow ako coš cyniś — bedenke das Ende der Dinge, welche du tun willst
- in den Casus obliqui und insbes. bei praepositioneller Verbindung wird zu ako (ak) noch das Pron. determ. wón, wóna, wóno in dem erforderlichen Kasus hinzugefügt:
- bei übereinstimmendem Kasus obl. nur ako: wón jěźo z tym wózom, ako [w]cora jo jěł — er fährt mit dem Wagen, mit dem er gestern gefahren ist
- zur Verstärkung des Superlativs, = na–
- in negativem Satze, nic — ako, ńe — ako, vgl. lat. non — nisi: entspricht dem deutschen »nur« ● vor Zahlen meist »erst«
- in ns. Dialekten, im ö. Grz.–D., = až: bis ● os. hač
